Einarus Sverrinicus

Óskarsvangaveltur

2011-02-16T16:24:00.003Z

Já, þessi tími ársins er kominn aftur sem þýðir bara eitt: Ég er búinn að horfa á sjittlód af bíómyndum undanfarna daga. Ég hef lagt það í vana minn undanfarin ár að sjá a.m.k. allar myndirnar sem tilnefndar eru sem besta mynd áður en verðlaunin eru tilkynnt; Verkefni sem var ekki auðveldað þegar þeir fjölguðu tilnefndu myndunum upp í 10. En þá kemur sér vel að þetta er verkefni sem mér leiðist alls ekki að sinna.
En ég er sumsé búinn að horfa á hinar 10 tilnefndu myndir sem og nokkrar til viðbótar sem tilnefndar eru í öðrum flokkum og hef að mestu leyti gert upp hug minn hvað varðar sigurvegara.
Listinn lítur þá svona út:
(Athugasemd 1: Ég mun ekki ræða neitt ítarlega um *ALLA* flokkana. Ég meina - hver myndi nenna að lesa það?
Athugasemd 2: Myndir sem ég hef ekki séð eru skáletraðar.
Athugasemd 3: Stóru, "merkilegu" flokkarnir eru neðst í listanum.
Athugasemd 4: Djók - það er engin athugasemd 4.
Athugasemd 5: Sigurvegarar í hverjum flokki eru feitletraðir.
Athugasemd 6: Haha - aftur! Rúst!
Athugasemd 7: Þessi listi táknar frekar það sem ég *vil* að vinni frekar en það sem ég *held* að muni vinna)

Best Short Film, Live Action
The Confession
The Crush
God of Love
Na Wewe
Wish 143

Þetta skot er algjörlega út í bláinn, þar sem ég hef hvorki séð né heyrt um þessar myndir.

Best Short Film, Animated
Day & Night
The Gruffalo
Let's Pollute
The Lost Thing
Madagascar, a Journey Diary

Þetta er nokkuð mikið gisk, þó ögn minna en hér fyrir ofan, en Day & Night er eina myndin af þessum sem ég hef séð. Burtséð frá því, þá skemmti ég mér mjög vel yfir henni - enda um Pixar verkefni að ræða.

Best Documentary, Short Subjects
Killing in the Name
Poster Girl
Strangers No More
Sun Come Up
The Warriors of Qiugang

Aftur hef ég ekki séð neina þessara mynda, en ég ætla að skjóta á Poster Girld - bara því þetta er amerísk hátíð og myndin fjallar um klappstýru sem fer í herinn. Bandaríkjamenn elska svoleiðis.

Best Documentary, Features
Exit Through the Gift Shop
GasLand
Inside Job
Restrepo
Waste Land

Ágiskun - og ekki einu sinni menntuð.

Best Achievement in Visual Effects
Alice in Wonderland
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1
Hereafter
Inception
Iron Man 2

Af hverju? Því Inception er effin' drullutöff.

Best Achievement in Sound Mixing
Inception
The King's Speech
Salt
The Social Network
True Grit

Aftur - Inception er ýkt mergjuð.

Best Achievement in Sound Editing
Inception
Toy Story 3
TRON: Legacy
True Grit
Unstoppable

TRON fannst mér hreinlega bjóða upp á meira af svölum hljóðum en Inception til að fokka í. Auk þess var hljóðið þegar tölvugaurarnir sundruðust í pixla eftirminnilega töff. A.m.k fannst mér það. Já - ég er nörd - og finnst það bara töff.

Best Achievement in Costume Design
Alice in Wonderland : Colleen Atwood
I Am Love : Antonella Cannarozzi
The King's Speech : Jenny Beavan
The Tempest : Sandy Powell
True Grit : Mary Zophres

Breskar períodumyndir virðast alltaf vinna þetta. Ég sé ekki af hverju það ætti að breytast núna (og nei, Helga Jó, ég sá ekkert athugavert við búningana - enda kannski ekki undir smásjánni hjá mér þegar ég horfði á myndina).

Best Achievement in Makeup
Barney's Version : Adrien Morot
The Way Back : Edouard F. Henriques, Greg Funk, Yolanda Toussieng
The Wolfman : Rick Baker, Dave Elsey

Förðunin var það eina - og þá meina ég ÞAÐ EINA - sem var töff við The Wolfman. Framleiðendanna vegna, vona ég að hún vinni þó þetta.

Best Achievement in Art Direction
Alice in Wonderland : Robert Stromberg, Karen O'Hara
Harry Potter and the Deathly Hallows: Part 1 : Stuart Craig, Stephenie McMillan
Inception : Guy Hendrix Dyas, Larry Dias, Douglas A. Mowat
The King's Speech : Eve Stewart, Judy Farr
True Grit : Jess Gonchor, Nancy Haigh

Er soldið reikull á milli Inception og Lísu í Undralandi - en ætla að skjóta á Inception. Ég meina - þeir voru í draumi inni í draumi inni í draumi inni í draumi...

Best Achievement in Editing
127 Hours : Jon Harris
Black Swan : Andrew Weisblum
The Fighter : Pamela Martin
The King's Speech : Tariq Anwar
The Social Network : Kirk Baxter, Angus Wall

Ég hef ekki hugmynd um þetta, í raun og veru, en ég ætla að halda með 127 Hours. Nógu mikið af fríkí flashbacksplitscreensjitti til að leika sér með.

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Song

127 Hours : A.R. Rahman, Rollo Armstrong, Dido ("If I Rise")
Country Strong : Tom Douglas, Hillary Lindsey, Troy Verges ("Coming Home")
Tangled : Alan Menken, Glenn Slater ("I See the Light")
Toy Story 3 : Randy Newman ("We Belong Together")

Það er kominn tími á að Alan Menken vinni aftur. Ég hef ekki heyrt lagið, en ég þykist vita að það sé gott. Þetta er nú einu sinni Alan Menken.

Best Achievement in Music Written for Motion Pictures, Original Score
Nominees:
127 Hours (2010): A.R. Rahman
How to Train Your Dragon : John Powell
Inception : Hans Zimmer
The King's Speech : Alexandre Desplat
The Social Network : Trent Reznor, Atticus Ross

Bara ekki láta A. R. Rahman eða Trent Reznor vinna - músíkin er bara ekki nógu töff fyrir minn smekk. Eins finnst mér King's Speech ekki vera óskarsefni, þar sem eina atriðið þar sem músíkin gerði sig breiða og gaf mér eitthvað í áttina við gæsahúð var ekki eftir Alexandre Desplat, heldur annað öllu stærra og dauðara tónskáld. Ég var alveg handviss um Zimmer sigur þar til í gær þegar ég horfði á How to Train Your Dragon, sem mér fannst líka alveg gullfallegt og flott score - eeeen Zimmer hefur ekki unnið síðan 1995, þ.a. hann á það soldið inni. Ekki skemmir fyrir flotta Edith Piaf pælingin á bakvið músíkina.

Best Foreign Language Film of the Year
Biutiful : Alejandro González Iñárritu (Mexico)
Dogtooth : Giorgos Lanthimos (Greece)
In a Better World : Susanne Bier (Denmark)
Incendies : Denis Villeneuve (Canada)
Outside the Law : Rachid Bouchareb (Algeria)

Danir eru nú einu sinni frændur okkar...

Best Achievement in Cinematography
Black Swan : Matthew Libatique
Inception : Wally Pfister
The King's Speech : Danny Cohen
The Social Network : Jeff Cronenweth
True Grit : Roger Deakins

Eins og það var aðdáunarvert að ná að fela myndavélarnar í öllum speglasenunum í Black Swan og eins og t.d. snúningsgangasenan í Inception var ógó geggjuð, þá var True Grit ofboðslega falleg. Líka það að þetta væri þá 10. tilnefning Rogers Deakins án þess að vinna... sem er bara leim.

Best Writing, Screenplay Written Directly for the Screen
Another Year : Mike Leigh
The Fighter : Scott Silver, Paul Tamasy, Eric Johnson, Keith Dorrington
Inception : Christopher Nolan
The Kids Are All Right : Lisa Cholodenko, Stuart Blumberg
The King's Speech : David Seidler

„Knighthood?“ segir allt sem segja þarf.

Best Writing, Screenplay Based on Material Previously Produced or Published
127 Hours : Danny Boyle, Simon Beaufoy
The Social Network : Aaron Sorkin
Toy Story 3 : Michael Arndt, John Lasseter, Andrew Stanton, Lee Unkrich
True Grit : Joel Coen, Ethan Coen
Winter's Bone : Debra Granik, Anne Rosellini

Hverjir skrifa betri samtöl en Coen bræður? (Kannski fyrir utan Tarantino...)

Best Animated Feature Film of the Year
How to Train Your Dragon : Dean DeBlois, Chris Sanders
The Illusionist : Sylvain Chomet
Toy Story 3 : Lee Unkrich

Toy Story 3 vinnur þetta - klárlega. Samt, ef þetta væru ekki trilogíulok á mjög merkilegri seríu, þá myndi ég hugsanlega velja How to Train Your Dragon...

Best Achievement in Directing
Darren Aronofsky for Black Swan
Ethan Coen, Joel Coen for True Grit
David Fincher for The Social Network
Tom Hooper for The King's Speech
David O. Russell for The Fighter

Mig grunar að David Fincher muni taka þetta - en mig langar að halda með Aronofsky í þetta sinn. Black Swan var bara það mögnuð.

Best Performance by an Actress in a Supporting Role
Amy Adams for The Fighter
Helena Bonham Carter for The King's Speech
Melissa Leo for The Fighter
Hailee Steinfeld for True Grit
Jacki Weaver for Animal Kingdom

Ég gæti vel trúað því að Helena Bonham Carter vinni fyrir King's Speech og hún var mjög góð - hún má eiga það - en aftur á móti fannst mér hennar hlutverk ekki eins krefjandi og hlutverk Melissu Leo í Fighter, sem mér fannst ótrúlega töff.

Best Performance by an Actor in a Supporting Role
Christian Bale for The Fighter
John Hawkes for Winter's Bone
Jeremy Renner for The Town
Mark Ruffalo for The Kids Are All Right
Geoffrey Rush for The King's Speech

Hann er svona 50 kílóa krakkháður egóisti, nagaður af svekkelsi - ef það er ekki óskarshlutverk, þá veit ég ekki hvað. En ef ég þyrfti að velja varamann, þá er það klárlega Geoffrey Rush.

Best Performance by an Actress in a Leading Role
Annette Bening for The Kids Are All Right
Nicole Kidman for Rabbit Hole
Jennifer Lawrence for Winter's Bone
Natalie Portman for Black Swan
Michelle Williams for Blue Valentine

Ef þú hefur séð Black Swan, þá skilurðu hvað ég meina.
Ef þú hefur ekki séð Black Swan, þá skaltu fara og sjá hana svo þú skiljir hvað ég meina.

Best Performance by an Actor in a Leading Role
Javier Bardem for Biutiful
Jeff Bridges for True Grit
Jesse Eisenberg for The Social Network
Colin Firth for The King's Speech
James Franco for 127 Hours

100% viss. Og hananú!

Best Motion Picture of the Year
127 Hours
Black Swan
The Fighter
Inception
The Kids Are All Right
The King's Speech
The Social Network
Toy Story 3
True Grit
Winter's Bone

Mjög erfitt val - og þá meina ég MJÖG erfitt - en ef ég miða við bíóupplifunina, þá hafði Black Swan mestu áhrifin á mig. Þetta gekk bara allt upp, einhvern veginn, og skildi mig eftir í nettu sjokki (á góðan hátt, samt).
Samt grunar mig að King's Speech taki þetta... og ég yrði bara ekkert sár ef það gerðist.

Jahá!
Þetta voru soldið fleiri flokkar en ég hélt...
...eeen endilega látið í ykkur heyra!

Löngu kominn tími á góðan kommentafjölda hérna...

Hækuannáll 2010

2011-01-04T02:07:00.003Z

Nú er komið að persónulegum fréttaannál fyrir árið 2010.
En þar sem ég er skemmtilega furðulegur ætla ég ekki að hafa hann í hefðbundnum texta, heldur í hækuformi, þar sem hver mánuður á sitt erindi.

Janúar
Ár hófst, að vanda.
Við Guðrún vorum ei meir -
Mjög vondur tími.

Febrúar
Lífið hélt áfram,
varð tuttugu og tveggja,
Fékk mörg jelloshots.

Mars
Safnaði mottu,
Tapaði í Útsvari.
Fokking Garðabær...

Apríl
Breytti herbergi.
Elli sprengdi lærið mitt.
Fagnaði vori.

Maí
Ég samdi tónlist
fyrir tvær töff stuttmyndir.
Datt svo vel í það.

Júní
Naut sumarsins vel
Vann eins og brjálæðingur
á milli teita.

Júlí
Samdi fínt djammlag
fyrir vinaárshátíð
Naut lífs og vina.

Ágúst
Fór á Þjóðhátíð
var með mjög svo flottan hatt.
Sjitt - það var gaman!

September
Skólinn byrjaði.
Fór að hlusta á Steve Reich
Samdi svo tónlist.

Október
Varð semi-frægur
Fyrir að autotuna
- fékk ekki píkur.

Nóvember
Sinnti skólanum
og samdi drög að ritgerð.
Hún klárast í vor.

Desember
Fór til Amsterdam,
Amsterdjammaði mikið.
Kláraði árið.

Nú er bara málið að krossleggja fingur og vona að nýja árið verði enn betra og að næsti annáll verði ítarlegri!

Heitastrenging

2010-12-30T01:35:00.004Z

Ég hef aldrei lagt það neitt sérstaklega í vana minn að strengja áramótaheit.
A.m.k. aldrei af neinni alvöru. Ég hef mögulega hent fram einhverju klassísku klisjumarkmiði eins og að „hætta að borða nammi“ eða „ná heimsyfirráðum fyrir júlí“ eða eitthvað álíka - en venjulega gefist upp á þeim nokkuð snemma.
En ég ætla að gera tilraun til að strengja nokkur stór áramótaheit fyrir árið 2011.
Því þetta er árið 2011.
Ég verð 23 ára árið 2011.
Það er svolítið klikkað að sjá það svona svart á hvítu (eftir að ég birti þetta blogg, þá verður það reyndar hvítt á svörtu - en hugmyndin er sú sama.)

En hvað um það.
Hér koma nokkur alvöru áramótaheit.

1. Léttast um slatta af kílóum
Ég geri mér grein fyrir því að þetta markmið er álíka algengt á áramótunum og klám er á netinu - en þetta er eitthvað sem ég *MUN* standa við! Ég hef logið þessu að sjálfum mér áður en ég hef fulla trú á því að í þetta sinn muni ég geta staðið við það.
Ég er nefnilega orðinn ógeðslegur í vexti.
...
Ógeðslegur er kannski fullsterkt til orða tekið, en ég er kominn einu skrefi nær því að verða ógeðslegur en ég kæri mig um.
Til dæmis núna þar sem ég sit við tölvuna og skrifa þetta inn, lít ég niður á magann á mér og - hvað á maður að segja... - ég verð ekki glaður. Langt frá því.
Sumsé - nú er ég 'a' kíló og planið er að í útskriftinni minni í júní verði ég (√'a' x 9) kíló! (Einnig má líta á það sem 'a' - 15 kíló ef ykkur finnst það auðveldara...)

2. Læra á gítar
Já - ég sagði það.
Ég vil hafa möguleikann á að detta í 'trúbadorinn' í partýum - þó svo ég lofi engu um að ég muni gera það, þá vil ég hafa möguleikann. Auk þess er gítarinn ögn handhægari en flygill...

3. Búa einn
Taka skal fram að 'einn' þýðir í þessu tilfelli ekki endilega bókstaflega 'einn', heldur þýðir þetta meira 'ekki í foreldrahúsum'.
Hvort sem það verði í Amsterdam eða Reykjavík eða Hafnarfirði eða Dubai (það verður ekki í Dubai) þá langar mig að upplifa það að búa og lifa á eigin forsendum (ekki það að ég búi undir einhverju harðræði hjá mömmu og pabba). Ég held ég hafi bara gott af því. Ég meina, ég verð nú einu sinni 23 ára árið 2011...

4. Semja betri tónlist en áður
Ef mér tekst þetta ekki, þá á talsvert stórt vandamál frammi fyrir mér...

5. Taka stærri skref
Líf-lega séð, ekki spor-lega.
Sjá færslu 1 og færslu 2.
Ég er orðinn mjög þreyttur á þessari blessuðu skel minni, þó svo - jú - ég hafi flutt í stærri skel fyrir örfáum árum, þá er nýja skelin ennþá fullþröng.

Þannig hljóðar þetta.
Stórt ár fyrir höndum...

...bring it on, bitches!

Gleðilegt nýtt ár!

(P.S. Yfirlit yfir árið 2010 kemur stuttu eftir áramót - stay tuned!)

Neikvæður innblástur

2010-12-20T02:55:00.001Z

Ég hata hvað mig langar oft að setjast niður og skrifa einhvern fallegan texta þegar ég hlusta á fallega músík. Verst hvað tónlistin sem ég er að hlusta á er alltaf miklu fallegri en það sem mér tekst að klóra fram.
Hún er í raun og veru fallegri en hvað sem ég geri, burtséð frá listformi.

Sköpunargleðin fæðist andvana.

Handan glersins

2010-11-02T02:00:00.002Z

"Hvað er málið með þennan gæja?!"
Hann sat í sætinu við gluggann og hefði það verið eðlisfræðilega mögulegt þá hefði hann setið inni í honum. Það fannst honum alla vega, miðað við hvernig svartklæddi, ljóshærði maðurinn sat alveg upp við hann.
„Er þessi fáviti ekki nógu ánægður með að hafa fengið sæti í strætónum yfir höfuð? Þarf hann virkilega að fá mitt líka?“
Hann vissi alveg að hann gat leyft sér að drulla yfir ljóshærða manninn í huganum eins og hann vildi - það var ekki eins og hann myndi einhvern tímann láta óánægju sína í ljós í raun og veru. Hann þekkti sjálfan sig nógu mikið til þess að vita að það þyrfti talsvert mikið meira en plássfrekan strætófarþega til að slíta af honum beislin og reita hann virkilega til reiði. Þannig að hann bölvaði manninum einu sinni enn í hljóði, hækkaði í iPodnum og fylgdist með hægri föstudagseftirmið-degisumferðinni út um gluggann. Það var kannski ekkert gríðarlega spennandi viðfangsefni í sjálfu sér, en hann stóð í þeirri trú að með réttri tónlist væri hægt að horfa á málningu þorna og samt verið spenntur.
En einbeitingin var rofin skömmu síðar þegar hann fann hvernig heitur þrýstingurinn á vinstra lærið á honum hvarf. Hann leit snögglega til hliðar og þar blasti við honum svartklæddur afturendi ljóshærða mannsins sem hafði staðið upp og stefni hægum skrefum í átt að afturdyrunum. Augu hans fylgdu ljóshærða manninum varlega eftir eins langt og hann þorði, svo hann væki nú ekki óþarfa athygli annarra farþega, en hann var þó eiginlega alveg búinn að snúa sér við í sætinu þegar ljóshærði maðurinn steig loksins út úr vagninum.
Það var ekki fyrr en hann fann aftur einhverja snertingu við lærið á sér sem hann áttaði sig á því hvernig hann hlyti að líta út, þar sem hann sat allur snúinn í sætinu og sneri sér því leiftursnöggt til baka áður en hann færi að roðna.
En í miðjum snúningi fraus allur hugsunagangur hans.
Ótti hans við smá roða í kinnum varð að engu og pirringurinn út í plássfreka ljóshærða manninn var gleymdur með öllu.
Honum fannst meira að segja tónlistin í heyrnartólunum þagna.

Hann horfði á hana.
Hann starði eiginlega.
Sólsetur yfir sjónum. Grasi gróin fjallshlíð eftir rigningarskúr. Kolsvartur, stjörnubjartur næturhiminn. Allt það sem hann hafði talið vera sanna fegurð vék fyrir nýrri skilgreiningu:
Fegurðin var dökkhærð, í gráum jakka og notaði strætó.

Hann starði í hátt í tvær sekúndur áður en hann kláraði snúninginn sem hann hafði byrjað á í síðasta lífi; Lífi þar sem hann hélt að hann þekkti fegurðina.
Hann sat nánast stjarfur við hliðina á henni og vissi ekkert hvernig hann átti að haga sér. Hann kunni ekkert á þetta nýja líf - þessa nýju fögru tilveru. Hann var ekki einu sinni viss hvort þessi heimur hlýddi sömu eðlisfræðilegu lögmálum og sá gamli hafði gert. Hann snerti rúðuna varlega með vísifingri hægri handar, bara til að athuga hvort hún væri ekki ennþá gegnheil.
Rúðan var alveg hörð og þegar hann var klesstur upp við hana tuttugu sekúndum fyrr.
Hann leit kæruleysislega aftur til vinstri. Eða, hann vonaði að það liti kæruleysislega út. Hefði hann fylgt löngun sinni algjörlega eftir þá hefði hann rofið hljóðmúrinn með snúningshraðanum. En það myndi væntanlega sundra rúðunni og hinum nýja fagra heimi með henni. Það vildi hann ekki.
Þannig að hann leit kæruleysislega til vinstri en að þessu sinni mættust augu þeirra eitt andartak.

Í gegnum árin - þessi rúmu 20 sem hann hafði upplifað - hafði hann heyrt og lesið ótalmargar lýsingar karlmanna þegar þeir litu í augu fagurrar stúlku og hann hafði því búið sig undir að geta "týnt sér í hinu bláa kyrrðarhafi sem voru augu hennar" en það var bara kjaftæði.
Hann sá ekki nein kyrrðarhöf. Hann sá enga glitrandi demanta. Hann sá ekki einhverja ímyndaða hamingjusama framtíð með henni.
Hann sá bara hana.
Hann sá ekkert nema hana.
Það var fallegra en nokkur myndlíking gæti mögulega höndlað.

Hann áttaði sig skyndilega á því að hann hafði ekki hugmynd um hve lengi hann hefði horft í augun á henni en þar sem hún hafði ekki enn litið undan þá gerði hann ráð fyrir því að það hefði alls ekki verið lengi. Hann ákvað því að verða fyrri til og brosti því feimnislega til hennar og leit undan. Hann sá þó útundan sér að hún gerði slíkt hið sama.

Fegurðin tapaði engu á brosinu. Þvert á móti. Við stjörnum prýddan næturhimininn hafði bæst litríkasta norðurljósaslæða sem sést hefur.

En þar sem hann sat við hliðina á henni í troðfullum strætónum áttaði hann sig á því að nú myndu vandamál hans byrja.
„Hvað í andskotanum á ég að segja við hana?! Ég verð að segja eitthvað! Ég get ekki leyft sjálfum mér að sitja hérna þögull og brosa bara eitthvað út í loftið eins og einhver fáviti! Það væri móðgun við mannkynið að reyna ekki einu sinni!“
Hann renndi hratt í huganum yfir allar mögulegar setningar sem hann gæti sagt til að hefja samræðurnar án þess að hljóma eins og lúði, nörd, fáviti, tilgerðarlegur spaði, pervert, geðsjúklingur eða allt í senn. Ekkert virtist fullnægja skilyrðunum.
Honum varð þó skyndilega hugsað til samræðna vinkvenna sinna. Aðeins fáeinum dögum áður höfðu þær komist að þeirri niðurstöðu að þeim fannst alltaf mest heillandi þegar strákurinn einfaldlega mannar sig upp, gengur til stelp---
„Fyrirgefðu, átt þú þetta?“

Þankagang hans rak í rogastans þegar hann heyrði rödd hennar.
Þessi rödd.
Þessi rödd var fegurri en nokkur tónlist sem hann hafði heyrt.
Þessi rödd hlaut að vera fegurri en nokkur tónlist sem samin hefur verið.
Það bara hlýtur að vera, annars hefði einhverju tónskáldinu dottið í hug að nota rödd hennar í verk sitt; Tónaljóð fyrir strengjakvartett og rödd fegurðarinnar.

Hann leit á hana þar sem hún hélt um iPodinn hans og horfði á hann spurnaraugum. Hann flýtti sér að kippa nú ótengdum heyrnartólunum úr eyrunum. Hann vissi ekkert hvenær iPodinn hafði dottið í jörðina né hvernig það hafði gerst án þess að hann tæki eftir því. „Já - vá - Ö, takk!“ sagði hann og tók við iPodnum. „Vandræðalegt...“ bætti hann við og brosti aftur.
Hann var nokkuð viss um að kinnaroðinn sem hann hafði óttast áðan væri nú mættur af fullum krafti.
„Bara pínu.“ svaraði hún og glotti örlítið.
„Ég veit samt ekki alveg hvernig ég fór að því að taka ekki eftir þessu sjálfur. Ég meina, það er ekki eins og ég hafi verið að hlusta á John Cage eða eitthvað.“

Hefði hann getað það, þá hefði hann slegið sig í heilann á þessu augnabliki.
„Þar fór planið um að hljóma ekki eins og nörd!“

En hún virtist ekki hneykslast á honum. Hún virtist ekki missa áhugann. Hún virtist ekki hafa uppgötvað að hún sæti við hliðina á „skrýtna gaurnum“ sem er furðulega oft að finna í strætóum landsins. Þess í stað flissaði hún bara og svaraði: „Nei, kannski ekki. Hann er ekki beint svona iPod-í-strætó hlustunarefni.“

Hann brosti. Hann gat ekki annað. Hlátur hennar greip á einhvern hátt í allar brostengdar taugar í líkama hans. Ef það var eitthvað hljóð í þessum heimi fallegra en rödd hennar, þá var það hláturinn. Ef hann væri til á MP3 formi, þá myndi iPodinn ekki innihalda neitt annað. Það væri algjörlega óþarfi.

„En á hvað varstu að hlusta sem var svona grípandi og skemmtilegt?“ spurði hún stríðnislega.
Hann leit á iPodinn. Hann hafði ekki hugmynd um hvað hann hafði verið að hlusta á áður en hún birtist. Það hafði, jú, verið í fyrra lífi.
„Mumford & Sons.“ svaraði hann. „Þekkirðu þá?“
„Hef bara eitthvað smá heyrt í útvarpinu. Ekkert hlustað á þá af ráði. Eru þeir ekki annars gæjarnir með banjóið?“
„Jú, það passar. Hvernig getur hljómsveit sem inniheldur banjó klikkað?“
Hún brosti til hans og svaraði: „Segðu! Það er allt betra með banjói.“
„Banjóið er eins konar beikon tónlistarheimsins.“ bætti hann við og hló.

Aftur hefði heilinn í honum fengið duglegt högg á þessu augnabliki.
„Banjóið er beikon tónlistarheimsins?! Hvað í andskotanum var ég að segja?!“

En aftur, honum til ánægjulegrar undrunar hló hún bara með honum. Hann var ekki viss hvort hún væri bara að vera kurteis eða hvort hún væri með jafn furðulegt skopskyn og hann, en honum var í raun og veru algjörlega sama. Fegurðin sat og hló með honum. Hann gat ekki beðið um neitt meira í þessu lífi.
Honum varð litið út um gluggann hægra megin við hann. Hann sá eftir því um leið. Strætóinn var að gera sig tilbúinn til að stoppa og það voru ekki nema 5 eða 6 stoppistöðvar þangað til að það kæmi að hans. Honum fannst venjulega 5 eða 6 stoppistöðvar of lengi að líða en í þetta skiptið yrðu þær allt of fljótar. Og jafnvel hefði hann ekki einu sinni svo langan tíma! Hún gæti farið út eftir 3 eða 4! Á þeirri næstu, þess vegna!
„Af hverju er ég þá ekki að tala við hana núna?“ spurði hann sjálfan sig. Hann gat ekki fundið neina trúverðuga afsökun svo hann leit aftur til hennar. Hann sá líka eftir því samstundis.
Hún var staðin upp.

„Heyrðu, ég fer víst út hérna. Takk fyrir spjallið!“ sagði hún og brosti til hans. Hann brosti til baka, þó það væri einna aftast á hans löngunarlista á þessum tímapunkti. „Já, takk sömuleiðis!“ sagði hann. Hún gekk að afturdyrunum, steig út úr vagninum og tók heiminn með sér.

Hann sat einn eftir í sætinu við gluggann og horfði út. Hinn gamli, litlausi heimur hafði tekið hann í faðm sér aftur, en hann kannaðist ekki við sig. Allt var gjörbreytt.
Hann hafði séð fegurðina. Hann hafði talað við hana. Fegurðin hafði setið við hliðina á honum í nokkrar mínútur og hann hafði ekki einu sinni náð nafninu hennar.
Fegurðin er dökkhærð, í gráum jakka og farinn úr lífi hans.
En hún er til.
Hún er til.

-Einar Sv. Tryggvason

(Taka skal fram að þessi frásögn er aðeins 7% sönn - ég hef setið við hliðina á plássfrekum gaur í strætó.)

Tímamót

2010-09-13T23:19:00.003Z

Þar sem ég sat á gervigrasinu á sparkvellinum við Garðaskóla, varð mér litið upp í himininn og sá þar stjörnubjart myrkrið. Það sem flaug strax í gegnum huga minn var aðeins eitt:
Það er að koma vetur - og ég hlakka bara til.

Ég hlakka til að þurfa að dúða mig aðeins upp áður en ég fer út.
Ég hlakka til að finna fyrir fyrstu snjókornunum á andlitinu.
Ég hlakka til að koma heim á kvöldin og staldra örlítið við og stara á stjörnurnar áður en ég stíg inn.
Ég hlakka til að þurfa að klöngrast yfir snjóskafla til að komast út í bíl.
Ég hlakka til að semja tónlist í skammdeginu.
Ég hlakka til að eyða köldum vetrarkvöldum - hvort sem það er innandyra eða utan - með vinum mínum.
Ég hlakka til að þroskast, eldast og upplifa.
Ég hlakka til að halda áfram.

Frestun

2010-09-07T00:39:00.002Z

Ég var með nokkuð góða hugmynd að bloggi þegar ég kom heim úr skólanum í dag.
Alveg nokkuð fullmótaða og allt!

En ég ákvað að geyma hana til kvölds og skrifa hana meðan ég hlustaði á fallega músík áður en ég færi að sofa.
Nú sit ég, með fallega músík í eyrunum áður en ég fer að sofa og nenni ekki að skrifa færsluna.

Á morgun segir sá lati...

Svekkjandi

2010-08-07T00:47:00.002Z

Ég er búinn að eyða dágóðum tíma í að skrifa langa og persónulega færslu um mín einkamál - því ég veit hvað ykkur finnst það gaman - en þegar ég loksins kláraði hana varð ég skyndilega rosalega sjálfsmeðvitaður og finnst hún núna of persónuleg til að ég geti birt hana hér.

Vandræðalegt.

En þess í stað kemur hér lítil vísa um leiðinlegu konuna sem verslaði hjá mér í dag.

"Verðið hátt og úrval lítið.
Starsfólk allt ódannað!"
Ef þetta er svona fokking slæmt -
drullaðu þér þá bara eitthvað annað!

Þjóðhátíð 2010

2010-08-03T15:04:00.004Z

Er ljósin frá flugeldunum lýstu upp andlit þeirra 17.000 gesta sem samankomnir voru í reykfylltum Herjólfsdalnum
- Þá var lífið mikilfenglegt.

Er þessir sömu gestir sameinuðust í söng og þökkuðu Dikta fyrir heiminn
- Þá var lífið stórkostlegt.

Er Árni Johnsen dissaði Anton í klessu
- Þá var líf mitt því miður annars staðar í dalnum.

Er Ragga Gísla sagði öllum frá því hvernig Sísí fríkaði út, þrátt fyrir að allir áheyrendur vissu hvernig
- Þá var lífið frábært.

Er ég stóð í bestu rennibraut landsins og púllaði Supermanninn við mikinn fögnuð sundlaugargesta
- Þá var lífið 'awesome'.

Er 17.000 manns hrópuðu af öllum lífs og sálarkröftum: "GILZ KELLING!"
- Þá var lífið ógeðslega fyndið.

Er við sátum á þilfari Herjólfs og sigldum innan um eyjarnar á leið til Heimaeyjar og ræddum hver þeirra væri best til að standa af sér uppvakningaárás
- þá var lífið furðulega spennandi.

Er eldtungur brennunnar teygðu sig upp í himininn og hituðu upp dalinn
- Þá var lífið gullfallegt.

Er ég kláraði lundabitann sem einhver eyjapeyji gaf mér
- Þá var lífið of fátækt af lundakjöti.

Er Viktor reyndi að koma mér saman við 45 ára gömlu útúrdrukknu konuna sem greip í mig til þess eins að standa í lappirnar
- Þá var lífið vandræðalegt.

Er ég var laus við þessa sömu konu
- Þá var lífið laust við Viktor í dágóðan tíma.

Er blysin kviknuðu í brekkunni og sveipuðu þjóðhátíðargesti fagurrauðum dýrðarljóma
- þá var lífið notalegt.

Er ekkert fékk okkur stöðvað undir stjörnusalnum, inni í Herjólfsdalnum
- Þá var lífið yndislegt.

Er ég sat með vinum mínum í sól og áhyggjuleysi og við spjölluðum saman og hlógum
- Þá var lífið fullkomið.

Takk fyrir mig.

Hneykslunarblogg

2010-06-30T01:21:00.005Z

Eftirtaldir hlutir eru afskaplega ofarlega í asnalegheitalistanum mínum þessa dagana:

Nr. 1 - Fólk sem finnst í alvörunni að RÚV ætti að endurgreiða þeim afnotagjöldin fyrir þann mánuð sem HM í fótbolta er

Ok, fyrst vil ég taka fram að ég virði það alveg að sumu fólki finnst fótbolti ekki skemmtilegur. Og ég fatta af hverju þeim leiðist að sjá ekkert annað í sjónvarpinu en fótbolta.
EN - ég veit t.d. um FULLT af dagskrárliðum á RÚV sem ég hef engan áhuga á og nenni ekki að horfa á, s.s. Berlínaraspirnar, Kínverskar krásir, Rithöfundur með myndavél og Taggart. Þetta eru bara nokkrir af ótal hlutum sem mig langar ekki að horfa á. Á ég þá bara að krefjast endurgreiðslu?
Nei - og veistu af hverju?
Af því ég veit að það er fullt af fólki sem horfir á þetta og hefur gaman af. HM í fótbolta er ekkert öðruvísi - stærsta mót heims í vinsælustu íþrótt heims? Mér finnst bara nokkuð eðlilegt að sýna það.

Nr. 2 - Fólk sem setur tímarit, bækur og kort ekki á sinn stað í verslunum Eymundsson

Ef þú heldur á Elle blaði og sérð bunka af öðrum, alveg eins Elle blöðum í hillunni - af hverju ættirðu að vilja skila Elle blaðinu þínu í Ude og Hjemme bunkann? Það er bara ekki töff.
Og ef einhver ykkar lesenda (lesanda?) ætlar að púlla „Við erum bara að skapa verkefni fyrir starfsfólkið“-kjaftæðið, þá skal ég taka upp stein úr malarhaug og skila grjótinu í andlitið á viðkomandi - því það skapar atvinnu fyrir lýtalækna. (Ég mun ekki gera það í alvörunni - ég er ekki klikkaður. Ég mun aftur á móti endurtaka þessi rök mín til að hljóma geðveikt töff.)

Nr. 3 - Að vera heitt
Og... ö... já.
Þetta útskýrir sig soldið sjálft.

Nr. 4 - Rauða hellan fyrir utan Eymundsson í Mjódd sem er klárlega ekki á réttum stað
Þetta er sem sé ein rauð hella á göngugötunni í Mjódd, sem fellur ekki inn í munstrið sem búið er að mynda. Eini kosturinn við þessa blessuðu hellu er að ég nota hana gjarnan til að skilgreina skipulagsáráttu mína: Fólk með skipulagsáráttu tekur eftir henni - fólk sem skipulagsþráhyggju miss svefn vegna hennar og enda á því að brjótast inn í Mjóddina um miðja nótt með járnkall og kúbein og færa hana á réttan stað.
Sem ég er klárlega ekki að fara að gera.

Nr. 5 - Að finna ekkert atriði númer 5 í fljótu bragði
Sem þýðir að ég þarf að slútta þessu.

Þessi færsla var aðallega hugsuð sem kontrast við síðustu 2 tilfinningaríku og persónulegu færslur. Ég held það hafi bara gengið upp ágætlega.

Hvítur kross á maga

2010-06-23T01:51:00.001Z

Nýtt blogg á morgun.
Ég lofa.

Fyrsta skrefið

2010-06-07T01:03:00.002Z

Eins og venja er tók ég margar litlar ákvarðanir í dag. Flestar þeirra, ef ekki allar voru minniháttar og báru aldrei meira vægi en það að fá mér Maryland kex í hádegismat og spila aðra umferð af Word Challenge.
Aftur á móti er ein þessara litlu ákvarðana minna sem stendur allrækilega upp úr.

Á ákveðnum tímapunkti í kvöld, þegar ég var búinn að blóðmjólka Word Challenge algjörlega, þá fékk ég þá flugu í höfuðið að kíkja út. Ég var búinn að kúldrast inni í herbergi með þynnkunni minni í allan dag og það hvarflaði að mér að ég hefði kannski bara gott að því að viðra hausinn á mér aðeins.
Þannig að ég smeygði mér í jakkann minn, skellti iPodnum í eyrun og lagði af stað með nýju vinum mínum í Mumford & Sons. Bróðir minn hafði skilið "heimilisreiðhjólið" eftir hjá vini sínum fyrr í dag, þ.a. ég ákvað að rölta yfir nesið og sækja það.

Á miðri gönguleið helltist samt yfir mig furðuleg tilfinning sem ég tel með mikilli vissu að hafi sprottið algjörlega út frá tónlistinni í eyrunum á mér.

Ég fékk þá gríðarlegu löngun til að henda af mér jakkanum og hlaupa af stað.

Hugsanlega stafar þessi hlaupalöngun mín af því að vegna lærmeiðslanna sem hafa hrjáð mig undanfarnar vikur, hef ég ekkert getað hlaupið í langan tíma.
Kannski hélt ég að tónlistin hljómaði betur með vindinn í andlitið.
Kannski var undirmeðvitundin að gefa mér merki um að "drífa í því".

Hver svo sem ástæðan var þá gaf ég undan og hljóp af stað. (Ég hélt mig reyndar í jakkanum af praktískum ástæðum)

En þegar að hjólinu var komið, þá var lönguninni ekki fullnægt. Þannig að ég steig á hjólið og hjólaði af stað og tók stefnuna upp á Garðaholt. Af hverju upp á Garðaholt? Því þegar þú ert búinn að hjóla upp á Garðaholt, þá færðu að hjóla niður Garðaholt. Og ég get sagt ykkur það - tónlistin hljómaði miklu betur með vindinn í andlitinu.

Af hverju, það er ég ekki alveg viss um. Ég hef þó talið mér trú um það að það sé vegna þess að ég dreif í því og fór út; af því ég hljóp af stað; af því ég hjólaði upp á Garðaholt.

Þeir sem þekkja mig vita að ég er mjög gjarn á það að bíða með hluti fram á síðustu stundu. M.a.s. þessa stundina eru nokkur verkefni sem ég er, af einhverjum ástæðum, ekki búinn að gera. Það er hægt að kenna áðurnefndum dyraverði um eitthvað af þessu en ég held að það sé svolítil einföldun. Ég held, persónulega, að þetta sé vegna þess að líf mitt er á nokkuð öruggum stað þessa stundina, og allar stærri ákvarðanir sem gætu mögulega breytt einhverju í lífi mínu til frambúðar virka áhættusamar og allt að því hættulegar.
En þá er það hin sívinsæla hugsun: Er líf án áhætta það sem maður vill? "If it ain't broke - don't fix it?"
Því eftir allt saman - tónlistin hljómaði betur með vindinn í andlitið...

Vó... þessi færsla æxlaðist svolítið öðruvísi en ég lagði upp með.
Ég var eiginlega búinn að ákveða það að verða ekki svona djúpur og væminn aftur nærri því strax.
Ok - ég lofa því að næsta færsla verður stuttur, hugsanlega ósmekklegur, langsóttur brandari - svona eins og í 'gamla daga'.

Nei eða já? Af eða á?

2010-06-03T01:50:00.003Z

Í ljósi þessarar persónulegu og opnu færslu sem ég skrifaði síðast, þá verður þessi öllu ómerkilegri og - tjah - vitlausari að mörgu leyti.

Mér datt í hug að skella saman einni listafærslu, því eins og þið vitið hef ég svo gaman að listum (no pun intended).

Sumir hlutir eiga hreinlega náttúrulega vel saman og það er ekkert hægt að mótmæla því. Þetta eru vinsæl pör eins og
·Popp og kók
·Grill og sumar
·Ross og Rachel
·Fáfræði og rasismi
·Negrar og Hip-hop
·Kex og mjólk

Þessir hlutir tilheyra hverjum öðrum - það er ekkert flóknara en það.
En aftur á móti hef ég kynnst nokkrum pörum á síðustu dögum/vikum/mánuðum sem eiga hreinlega ekki góða samleið hvor með öðrum.
Hefst þá lestur:

·Ridley Scott og Hrói Höttur (Eins og þetta par lofaði góðu...)
·Mjólk og hóstasaft (Om nom nom not)
·Kvef og lífsgleði (Blaaaaaaargh!)
·Kvikmyndahús og hlé (Ekki einu sinni þykjast ekki hafa átt von á þessu)
·Geitungar og heimurinn (Finndu *EINA* manneskju sem er ekki sammála - ég mana þig!)
·Liverpool og Enski úrvalsdeildartitillinn (Ú, hann sagði það!)
·Tómur gaskútur og gasgrill (Doj...)
·Fótbolti og lærið á mér (*Andvarp*)
·Tyrkneska Eurovisionrokkhljómsveitin „Manga“ og rokk (Ég meina - hljómsveitin ykkar heitir Manga...)
·Einar og listafærslur - eða hvað?

Hugarfjötrar

2010-05-31T00:01:00.005Z

Það hefur komið nokkrum sinnum fyrir á undanförnum vikum að ég er gripinn einhverri skyndilegri og sterkri löngun til að skapa eitthvað. Eitthvað fallegt.
En það er nokkurn veginn það eina sem þessi löngun segir mér.
Hún tekur ekkert fram hvernig ég eigi að gera það. Hún segir ekkert til um hvort ég eigi að grípa í hljómborðið og semja eitthvað lítið lag eða hvort ég eigi að vippa fram þessum blessaða bloggglugga og pikka inn einhverja ljóðræna romsu um hafið og sólina og ástina, eins og ég er vanur að gera endrum og eins.
Þessi óskilgreinda löngun veldur því að ég stend skyndilega frammi fyrir nokkrum vandamálum:

Í fyrsta lagi þarf ég að átta mig á því hvaða form þessi sköpun mín eigi að taka. Það er ekki eins auðvelt og maður myndi halda.
Í öðru lagi þarf ég að vona að það séu engin skylduverkefni sem ég þurfi að sinna þegar þessi löngun tekur yfir, því það er nánast ógjörningur að yfirvinna þessa sköpunarþörf þegar hún sýnir sig.
Í þriðja lagi - sem er í raun og veru ástæða þess að ég ákvað og hripa þessar hugleiðingar mínar niður - þarf ég að yfirvinna ritskoðandann í höfðinu á mér.

Það hafa allir einhverjar hindranir í hugsanagangi sínum, bæði meðvitaðar og ómeðvitaðar. Sumir hafa girt einhverjar minningar eða hugsanir af vegna sársaukans sem fylgir því að draga þær fram. Aðrir ýta ákveðnum hugsunum til hliðar því samviska þeirra mælir gegn því að leyfa þeim að njóta sín (ósmekklegir brandarar og almennur dónaskapur fellur inn í þennan flokk). Helsta hindrunin sem ég - og eflaust flestir aðrir - þarf að glíma við er minn innri ritskoðandi; Tröllvaxna vöðvabúntið sem stendur vörð um útgang heilans og heldur föngnum öllum þeim hugmyndum sem gætu mögulega saurgað orðspor mitt.
Sumsé, allir þeir brandarar sem gætu fallið flatir á jörðina, öll sú list sem fær fólk til að ranghvolfa í sér augunum og allar aðrar aðgerðir sem gætu mögulega látið mig líta út eins og vitlausan, klaufskan, örvæntingarfullan og/eða dónalegan.
Og trúið mér - þessi ritskoðendadyravörður minn er mjög smámunasamur og vandlátur.

Allt frá því í grunnskóla hefur þessi "fangavörður vandræðaleika" verið í fullu starfi og ef eitthvað, þá varð hann bara kröfuharðari með árunum - svo mikið að undir lok 10. bekkjar fór ég lítið sem ekkert út úr mínum hlýja og góða þægindahring. Það verður að segjast að ritskoðandinn slakaði aðeins á þegar ég byrjaði í MR, en ekki meira en það að ég tók afskaplega lítinn þátt í félagslífi skólans, sem og félagslífi utan hans. Ég man að ég átti það til að koma mér upp hinum ýmsu ástæðum til að komast hjá félagslegum samkomum, einfaldlega vegna þess að mér fannst ég ekki þáttökuhæfur. Undantekningalaust spurði ég sjálfan mig í kjölfarið hvað í andskotanum ég hafi verið að gera. Ég hef ekki ennþá getað gefið mér réttmætt svar.
En fyrir örfáum árum fékk ég tækifæri til að þróa vopn gegn þessum ofvirka útkastara í hugsanaferli mínu - Dale Carnegie.
Ég held að það hafi ekki farið framhjá neinum hve miklu það breytti fyrir mig. En bara til öryggis, þá skal ég taka nokkur dæmi:
1. Ég sótti um nám í LHÍ og opinberaði formlega listsköpun mína fyrir öllum sem hana vildu sjá, ólíkt fyrri árum þar sem aðeins mínir allra nánustu vinir vissu að ég semdi tónlist.
2. Ég eignaðist mína fyrstu kærustu. Ég veit ekki hve oft á mínum unglingsárum ég var yfir mig hrifinn af einhverri stelpu og gerði ekkert í því, því ég trúði því ekki að ég ætti nokkurn séns.
3. Ég varð talsvert virkari í öllu félagslífi - eignaðist marga góða vini og enn fleiri kunningja.

Nú er ég farinn að hljóma eins og ég sé einhvers konar talsmaður Dale Carnegie námskeiðsins - en það er einfaldlega raunin að Dale Carnegie breytti lífi mínu til hins betra.

En auðvitað útrýmdi hún ekki vandamáli mínu - hún hjálpaði mér að eiga við það, en það háir mér enn þann dag í dag. Ég þarf ekki að fara lengra aftur í tímann en til gærkvöldsins til að finna atvik þar sem minn innri ritskoðandi hélt aftur af mér til að segja þá brandara sem mig langaði að segja, spyrja þeirra spurninga sem mig langaði að spyrja, stíga þau skref sem mig langaði að stíga.
Og til hvers? Til að forða mér frá skömm og vanlíðan?
Ég er nokkuð viss um það að vonbrigðin sem ég veld sjálfum mér, trekk í trekk, í slíkum aðstæðum valda mér jafnmiklu hugarangri og vandræðaleikinn sem mögulega gæti fylgt því að láta einfaldlega vaða.

Ég geri mér að sjálfsögðu grein fyrir því að það er nauðsynlegt að hafa smá hemil á sjálfum sér, enda er ég ekki að reyna að drepa þennan dyravörð langana minna - ég er einfaldlega að reyna að ná honum úr steranotkuninni.

Versta lýsing sögunnar?

2010-04-30T16:19:00.002Z

Fyrst ætla ég að valda Antoni vonbrigðum með því að taka það fram að þessi færsla tengist lýsingu ("lighting") ekki neitt. Öllu heldur tengist þetta "innihaldslýsingunni" aftan á DVD-hulstri hryllingsmyndarinnar Drag me to Hell, sem ég horfði á fyrir nokkrum dögum.

Þetta er mögulega verst skrifaði texti sem ég hef séð á DVD-hulstri... eða hvaða hulstri sem er, ef út í það er farið.
Ég skal deila þessum texta með ykkur:

„Drag Me To Hell er ein besta spennumynd ársins 2009 og er nýjasta kvikmynd leikstjórans Sam Raimi frá hinum sama og færði okkur Army of Darkness árið 1992.“

Ok, ok - þetta er kannski ekkert skelfilega skrifað. Höfundur er kannski ekki mjög hrifinn af greinarmerkjum en það er svo sem fyrirgefanlegt. Einnig finnst mér athyglisvert að af öllum Sam Raimi myndum skuli þeir nefna Army of Darkness frá 1992...
En við skulum halda áfram...

„Drag Me To Hell fjallar um Christina Brown sem vinnur í banka einum og er hún að klifra upp metorðalistann í bankanum og á von á stöðu og kauphækkun fljótlega ef all gengur upp hjá henni.

Nú fara skemmtilegheitin að byrja. í fyrsta lagi heitir óheppna sögupersónan okkar ekki Christina, heldur Christine. Í öðru lagi finnst mér ótrúlega sniðugt að hún skuli "klifra upp metorðalistann", þar sem við hin reynum bara við stigann. Sniðug er hún! Það er líka tími til kominn að hún fái stöðu! Greyið manneskjan getur ekki verið stöðulaus í lífinu!

„Allt leikur í lyndi þar til gömul sígaunakona birtist í bankanaum og biður Christinu um biður um aframhaldandi lán til þess að bjarga heimili hennar ef gamla konan fær ekki lánið mun hún missa heimilið sitt.“

Taka skal fram að allar stafsetningar-, málfræði- og innsláttarvillur eru eins og þær eru á hulstrinu. Og þá meina ég ALLAR - þetta er það slæmt.

„Christina þorir ekki að samþykkja lánið í ótta um að það hafi áhrif á stöðuhækkun sína í bankanum og þess vegna missir gamla konan heimilið sitt . Í hefndarhug hefnir gamla konan sín á Christinu með því að leggja á hana Lamia bölvunina á Christinu og eftir þessa bölvun verður líf Christinu að helvíti á jörðu því hún er elt útum allt af illum anda , hún leitar hjálpar hjá ýmsum aðilum sem endar hjá miðli einum sem þekki bölvunina.“

Öhh... já.

„Hvað gerist svo er best fyrir ykkur að sjá sjálf ef þið þorið.“

Hver skrifar svona texta? Ég bara spyr! Og er virkilega enginn tilbúinn að eyða 5 mínútum í að lesa þetta yfir og lagfæra?
Frekar pínlegt...

Og þar með lýkur mesta nördavælubloggi lífs míns.

Horft um öxl

2010-04-22T00:22:00.019Z

Það hefur verið fastur liður í lífi okkar flestra, ef ekki allra, á einhverjum tímapunkti að setjast reglulega fyrir framan sjónvarpið og fylgjast með ævintýrum þeirra sem á skjánum birtast, hvort sem það er Homer Simpson, Fox Mulder, Mike Scofield, feiti homminn úr Survivor, Michelangelo, Dúa, Ross Geller, steinþursunum eða Simon Cowell. Sú hefð lifir að vissu leyti áfram, þó svo gjarnan sé búið að skipta út sjónvarpinu fyrir tölvuskjá og 'reglulega' fyrir 'hvenær sem er'.
Allir hafa átt sér sína uppáhaldsþætti og uppáhaldspersónur og vissulega hafa sjónvarpsþættirnir haft áhrif á okkur öll.

Sem færir mig að efni þessa bloggs. Hér er ég búinn að útbúa lista með 6 átakanlegustu atriðum sem ég hef séð í sjónvarpsþáttum. Taka skal fram að með 'átakanlegum atriðum' á ég við atriði sem hafa snortið mig meira en venja er.

Ég hef, af öryggisástæðum, útvegað mér örlítið hjálpartæki svo ég skemmi ekki fyrir lesendum ef ske kynni að þeir hafi ekki séð viðkomandi atriði. Þannig hef ég raðað sjónvarpsþáttaröðunum frá 6 og upp í 1, en til að sjá nánari lýsingu á atriðinu sjálfu, þarf einfaldlega að ýta á "Sýna".

Þannig að ef þið hafið ekki séð alla þætti viðkomandi þáttaraðar og haldið að þið eigið eftir að horfa á þá, þá mæli ég gegn því að smella á sýna, þar sem þetta eru ekkert síður nýir þættir en gamlir!

Nú haldið þið áfram á eigin ábyrgð!

Nr. 6: The Big Bang Theory:

Nr. 5: Scrubs:

Nr. 4: Friends:

Nr. 3: Californication:

Nr. 2: Scrubs:

Nr. 1: Dexter:

"There is no Spoon"

2010-04-15T17:22:00.003Z

Ég uppgötvaði eitt um daginn. Í raun og veru hef ég verið að safna upplýsingum fyrir það í rétt rúm 22 ár en fann ekki hnitmiðaða skilgreiningu á því fyrr en fyrir örfáum vikum.

"Það er ekki til neitt sem heitir vont veður, bara það sem heitir rok."

Ég fór nefnilega að pæla í þessu um daginn.
Rigning ein og sér er í fínu lagi - falleg og endurnærandi - en strax og þú blandar roki saman við hana, þá ertu kominn með eitthvað sem er meira óspennandi en brauðsneið með hnetusmjöri og lifrarpylsu. Fótbolti í rigningu er ein besta íþróttaupplifun sem ég veit en um leið og vindurinn mætir, þá fer gleðin.
Það er sama sagan með snjó. Snjókoma í blankalogni er mjög heillandi og notaleg og fyllir hjartað hlýju og gleði. En þegar Kári blessaður mætir til að fylgjast með, fáum við einhvern viðbjóð sem heitir bylur og er álíka heillandi og andfúll nasisti.
Það er aðeins erfiðara að verja haglél, en það getur enginn heilvita maður mótmælt því að það er skömminni skárra að fá élið í hvirfilinn en andlitið.

Þess vegna legg ég til að orð á borð við "bylur" og orðasambönd líkt og "rok og rigning" verði hér með lögð niður! Þessi orð koma illu orði á annars falleg og skemmtileg fyrirbæri eins og rigningu og snjó.

"En Einar, af hverju segirðu að að það sé vindurinn sem skemmi snjóinn og rigninguna en ekki öfugt"?
Góð spurning, við hverri ég hef gott svar. Þið hafið upplifað það að líta út um gluggann og við manni blasir grænt gras og blár himinn og brjóstið fyllist von og gleði. Svo klæðið þið ykkur í fínustu sumarfötin ykkar og hlaupið hlæjandi út í sumarylinn.
En þið eruð ekki fyrr kominn út en þið neyðist til að drullast inn aftur og klæða ykkur betur því það er svo fokking mikið rok. Þetta eru bara ein mestu vonbrigði sem ég veit um!
Rok í sjálfu sér er nefnilega ekki meinlaust og fallegt, líkt og snjórinn og rigningin. Rok á það nefnilega til að eyðileggja fleira en gleði og von mannsins. Þeir sem hafa upplifað það að tjalda í roki vita að það er jafnleiðinlegt og að fara einn í reiptog. Garðvinna, sér í lagi að raka gras, í hvassviðri er álíka pirrandi og stelpan sem fær alltaf hiksta í jólaprófunum.
Í raun og veru er allt leiðinlegra í roki, með augljósum undantekningum á borð við flugdreka og vindmyllur.

Ég ætlaði að enda þennan reiðilestur á hárbeittri og hnyttinni limru, en hún þarf eiginlega að bíða betri tíma...

Breytingar til hins betra

2010-04-05T21:48:00.006Z

Hér sit ég við skrifborðið mitt með algjörlega nýja sýn á lífið og tilveruna.
Og með orðunum "lífið og tilveruna" meina ég "herbergið mitt".

Því eftir aðgerðir síðustu viku - sem innihéldu kúbein, hávaða, parket, vélsög, nokkra lítra af málningu, brotna nagla, gólflista, svita, blóð, verðskuldaðan bjór og kannski örfá tár - er herbergið mitt nú brúnt í grunninn, grænt í miðið, hvítt í toppinn og speglað um y=x (ég hef greinilega engu gleymt!).

Það er greinilegt að þessi viðsnúningur á vinnurýminu mínu hefur jákvæð áhrif, a.m.k. svona til að byrja með, því það tók mig ekki nema 2 sólarhringa að ljúka við nýtt lag:

Eye of the Storm

Það tók ekki langan tíma

2010-03-29T02:09:00.002Z

Endurreisnin var ekki fyrr hafin þegar þessu blessaða bloggi virtist fatast flugið.
En við reddum því snöggvast með einni góðri punktafærslu.

...

Takk fyrir.

Blogblog?

2010-03-11T01:52:00.002Z

Stutt færsla í kvöld:

Mér er illt í handleggnum.

Túlki hver sem vill en það mun segja meira um ykkur en mig.

Nýtt öpplód, bæðeúei.

A Forest Trail

Ljós í myrkrinu

2010-03-03T01:31:00.007Z

Hann var búinn að sitja við stýrið í hátt í 8 klukkustundir og það var ekki laust við það að hann væri orðinn heldur þreyttur.
Hann geispaði, hristi höfuðið kröftuglega og sló sig svo tvisvar sinnum utan undir.
-Ég verð að halda mér vakandi! Ég verð!
Hann sló sig einu sinni til viðbótar, bara til að vera viss.
Það ríkti algjör þögn í bílnum fyrir utan nauðið í miðstöðinni. Útvarpið hafði ekki virkað síðan sumarið áður. Það hafði hreinlega gefið upp öndina einn daginn í miðjum flutningi á "Video Killed the Radio Star". Hann hafði alltaf getað brosað að kaldhæðninni.
En hlátur var honum ekki ofarlega í huga þessa stundina.

Það hafði verið hið fínasta veður þegar hann lagði af stað, fyrr um daginn. Að vísu var svolítill snjór en skyggnið var fínt og færðin góð, samkvæmt öllum fréttum. Að vísu var hans ekki vænst fyrr en daginn eftir en það er nú nákvæmlega það sem skilgreinir óvæntar heimsóknir. Hann hafði gert þetta nokkrum sinnum áður og það hafði alltaf glatt þær svo mikið. Hann hafði alltaf verið veikur fyrir fallegu brosi og bros þeirra voru þau fegurstu sem hann gat hugsað sér.

Hann sló sig aftur.
-Koma svo, haltu þér vakandi!
Hann teygði sig í pakka af bréfþurrkum sem lágu í farþegasætinu og tók eina slíka úr plastinu. Þetta var sú næstsíðasta.

Hún hafði alltaf sagt honum að það væru 3 hlutir sem maður ætti alltaf að hafa á sér: Penni, varasalvi og bréfþurrkur. Hann komst snemma að því að pennar kæmu sér alltaf vel, hvort sem það væri fyrir símanúmer, heimilisföng eða fyndna brandara sem hann heyrði hér og þar. Varasalvinn kom sér einnig vel á þurrum, heitum dögum. Eða þá í bíó, þar sem varirnar hans virtust vera allt annað en hrifnar af söltu poppinu.
Þetta var í fyrsta sinn sem hann hafði þurft á bréfþurrkunum að halda.

Hann tók þurrkuna og strauk sér um ennið. Hann braut hana saman og strauk sér aftur.
Þetta var greinilega að skána, fyrir hálftíma hafði þurrkan verið gegnblaut strax og hann snerti ennið á sér. Hann kuðlaði þurrkunni svo saman og kastaði henni á gólfið, farþegamegin. Þar lágu fyrir átta slíkar þurrkur, allar álíka blautar og rauðar.
Miðstöðin þagnaði skyndilega. Ljósin í mælaborðinu dofnuðu hratt og dóu út. Loftljósið fór sömu leið. Nú sat hann einn í þögninni og myrkrinu.
Hann hafði svo sem búist við þessu. Í raun og veru var merkilegt að rafgeymirinn hafði enst svona lengi. Hann tók í hurðarhúninn. Dyrnar opnuðust ekki. Ekki frekar en í hin skiptin. Þögnin var alger. Hann var hættur að heyra í rokinu fyrir utan bílinn. Myrkrið hjálpaði svo ekki til. Hann sá ekki einu sinn eigin andardrátt í kuldanum. Hann gerði ráð fyrir því að það væri ennþá að snjóa. Hann gat ekkert gert nema haldið í vonina um að hjólförin sem lágu af veginum ofan í skurðinn væru ennþá til staðar.
Hann var ekkert gríðarlega vongóður.

Eina ljósið í myrkrinu var brosið þeirra.

Helstu tölur febrúarmánaðar:

2010-03-02T18:04:00.005Z

0 orð voru skrifuð á þetta blogg.
1 lítill sigur hlotnaðist mér í lottói.
3 ný lög voru samin.
23. ár lífs míns hófst.
26 þættir af Q(uite) I(nteresting) glöddu mig.
28 dagar liðu.
38 ummæli voru skrifuð við nýju lögin 3 á MacJams.
102 afmæliskveðjur bárust mér á Facebook.
194 GB af hljóðfærasömplum voru keypt.

Gaman að því.

Úr öskustónni

2010-03-02T02:17:00.003Z

Þar sem ég sit einn inni í herberginu mínu og hlýði á ljúfa tóna Peter Gabriel í nýju headphonunum mínum er voða erfitt að komast hjá því að láta hugann reika.

Af einhverjum ástæðum ráfaði hann hingað.

Þetta er ekki í fyrsta sinn á undanförnum vikum sem mér verður hugsað til þessa gamalreynda, góða bloggs. Margar sögurnar hafa ratað hingað í gegnum árin, sem og fjöldinn allur af hálfleirkenndum vísum. Ófáar umræðurnar hafa sprottið fram í ummælahlutanum sem hafa að vísu verið afar mismálefnalegar.

Sumir vilja halda því fram að bloggið sé dautt og hefði einhver spurt mig að þeirri spurningu fyrir örfáum mánuðum þá hefði ég tekið undir það af fullum krafti.
En ég held að það sé kominn tími á endurkomu.

Nú er "bloggbólan" sprungin, þ.a. Moggabloggararnir hafa skriðið aftur ofan í þá myrku holu illskiljanlegra hugleiðinga, lélegra orðabrandara og almenns asnaskaps og kjánaláta sem þeir komu úr fyrir 3 árum eða svo.
Er þá til betri tími en nú fyrir þennan glæsta fönix að rísa úr öskunni og taka á loft upp í stórfenglegt himinhvolfið?
Er ekki kominn tími til að ýta við rithöfundinum innra með mér og segja honum að hans bíði hreint blað?
Er ekki mál að endurreisa mannorð heiðvirðra bloggara?

Það held ég.

Síjitt!

2008-11-13T00:36:00.003Z

Ég veit ég virðist vera hættur að blogga, en ég stóðst bara ekki freistinguna núna, því ég var fyrir skömmu að klára spænsku hryllingsmyndina [REC].

Fyrsta mál á dagskrá er Hollywood. Af hverju þarf Hollywood að endurgera prýðisgóðar kvikmyndir fyrir bandarískan markað? Það er margsannað mál að í langflestum tilfellum er bandaríska útgáfan mun verri.

Allt í góðu, ég skil endurgerðir á myndum frá fyrri hluta 20. aldar, en nú kom t.d. [REC] út 2007. Af hverju í ósköpunum þurftu þeir að gera Quarantine? Eru Bandaríkjamenn það hrokafullir og þröngsýnir að þeir geta ekki horft á myndir sem eru ekki gerðar af öðrum Bandaríkjamönnum? Eru þeir það ólæsir að þeir geta ekki lesið texta? Hvað sem málið er, þá er það bara peningaplokk með engu tilliti til kvikmyndalistarinnar.
Til eru fleiri dæmi um svona. T.d. voru í blöðunum fyrir 2-3 dögum fréttir um að Steven Spielberg ætlar að endurgera Suður-Kóreska meistaraverkið Oldboy, sem kom út 2003! ÓÞARFI!
Auk þess er Oldboy allt of gróf og sjúk fyrir bandarískan almenning, þ.a. ég trúi ekki öðru en að Spielberg láti breyta plottinu, sem er bara dónaskapur við Chan-Wook Park, handritshöfund og leikstjóra upprunalegu myndarinnar.

En já, aðalefni þessarar færslu var aðallega það að lofsama [REC] í hástert!
Þetta er án nokkurs vafa ein óhugnanlegasta mynd sem ég hef séð og kemst þá í flokk hryllingsmynda eins og El Orfanato (líka spænsk) og The Shining. Ekki vondur hópur, þar.

En [REC] er bara svo ógeðslega krípí og raunveruleg (enda tekinn upp með e-s konar handycam fílíng). Baldvin, bróðir minn, gaf mér svo nákvæma útlistingu á muninum á [REC] og Quarantine. T.d. var [REC] miklu bjartari, þ.e. fleiri kveikt ljós og svona. Samt fannst honum [REC] óhugnanlegri. Það þarf nefnilega ekki alltaf myrkur og hávaða til að bregða manni og gera mann hræddan! Það fatta fæstir bandarískir hryllingsmyndagerðarmenn!

Nú er ég búinn að röfla minn skammt í bili og ég hvet ykkur öll til að horfa á [REC] sem allra, allra fyrst!

P.S. Ein spurning: Man einhver eftir bandarískri endurgerð sem er betri en originallinn?

Random sjitt...

2008-10-14T20:28:00.001Z

Það var fiðrildavængur klemmdur milli blaðsíðanna í hljómfræðiverkefninu mínu.

Þegar stórt er spurt...

Blautur, blautari, rakastur

2008-09-17T01:11:00.002Z

Jæja, þá er knattspyrnutímabilið formlega búið.
Svona lauk þessum síðasta degi 2. árs míns sem leikmaður meistaraflokks Álftaness:

Dagurinn fór snemma af stað, strax á hinum óguðlega tíma 11:45 þegar ég kvaddi Guðrúnu mína og fór á Bessann. Þar voru þegar mættir nokkrir meðlimir 2. og meistaraflokks Álftaness, sem og hópur af fólki sem ég þekkti ekki baun, sem var sérstakt, því fyrir þá sem ekki þekkja Bessann af eigin raun þá rúmar Bessinn ekki "hóp" fólks - og hvað þá fleiri.
Brátt voru öll sæti inni á Bessanum - auk útistólanna - upptekinn og Leikurinn hófst.
Nú ætti stóri stafurinn að gefa upp hvaða leikur var þar á ferð.
Að sjálfsögðu stórleik Liverpool og Manchester United - en af gefnu tilefni ætla ég ekkert að fjalla meira um þann tíma sem ég eyddi í að horfa á leikinn...

Næsti liður á dagskrá hófst svo klukkan hálf þrjú þegar 12 leikmenn meistaraflokksins (ég meðtalinn) hittust, búnir hjólum og keppnistreyjum niður í íþróttahús. Nú var kominn tími á refsinguna okkar, þar sem við töpuðum veðmáli okkar við þjálfara liðsins.
(Díllinn var sem sagt sá að ná 15 af 18 síðustu stigum sumarsins, en við náðum einungis 13. Svekk.)
Veðmálið átti auðvitað við um alla leikmenn liðsins en sumir voru uppteknir við vinnu, fjölskyldu eða aumingjaskap.
Þ.a. við hjóluðum frá Álftanesi og niður í Smáralind í hávaðarigningu og roki í keppnistreyjum Álftaness. Þar höguðum við okkur eins og bjánar á meðan við litum út eins og fávitar. Rennblautir fávitar.

Annars segir mynd meira en þúsund orð.
Ennfremur segir myndband u.þ.b. 24x meira á hverri einustu sekúndu, þ.a. þetta myndband ætti því að vera meira en 5,4 milljónir orða.

(Myndbönd af ferðinni í Smáralindina eru alls 4 - þið smellið hreinlega á myndbandið hér að ofan og finnið linkana á hin, ef þið eruð á þeim buxunum.)

Hjólreiðaferðin endaði svo í ljósu fjörunni á Álftanesi þar sem smá viðbót var gerð við refsinguna.
Við vorum látnir hlaupa í sjóinn.
Þar með rennblotnuðu endanlega þær flíkur sem voru einungis hundvotar fyrir.
Aftur - myndband segir allt sem segja þarf.

Eftir þetta var gert smá hlé fyrir sturtu og snyrtingar á húð og hári, því klukkan 7 hófst hið eiginlega lokahóf í hátíðasal íþróttahússins. Þar beið okkar dýrindismatur, nokkur misgóð, mistruflandi skemmtiatriði (ég bíð bara eftir að það komi á youtube) og gríðarlegt magn af áfengi.
Taka skal fram að yðar einlægur hlaut þar verðlaun - "Flest mörk í eigið mark" og fékk ég að launum eina máltíð á Serrano's á eigin kostnað.

Kvöldið endaði svo á því að ég og Guðrún gengum heim í roki og rigningu - ekki það að ég hafi ekki verið vanur bleytunni eftir daginn...

Listaspíra

2008-09-02T22:08:00.002Z

Það er skemmtilegt að hugsa til þess að nú þegar skólinn er byrjaður og maður ætti að vera að nota tímann til að læra, þá loksins fer maður að blogga, en það gerir maður ekki þegar maður hefur ekkert að gera.
Gaman að því.

En já, ég er sumsé opinberlega orðin listaspíra, þó ég klæði mig ekkert sérstaklega sem slík. Ég þyrfti kannski að fara í verslunarleiðangur í leit að þröngum skærlitum buxum, treflum og stórum gleraugum.
Ekki það að ég sé eitthvað að setja út á klæðaburð skólasystkina minna.
Nú hef ég lokið heilli námsviku í LHÍ og enn svo komið er hef ég (t.d.)
-lært um Napólíhljóminn (lækkað 2. sæti í 6undarstöðu með tvöfalda 3und - ekki það að þið hafið ekki vitað þetta fyrir) í tónfræði.
-lært aðeins um Gregor-sönginn og fyrstu ár tónlistar (kirkjutónlist, aðallega) í tónlistarsögu.
-sungið og "ta-títtí-ta-að" í tónheyrn.
-næstum því sofnað í hljóðfærafræði.
-leiðst brjálæðislega í stafrænum miðlum (ég hef notað Makka síðan ég man eftir mér - ég VEIT hvað Dock er og hvernig maður lokar gluggum með lyklaborðinu!)
Sem sagt - gott stöff!

Keep the good times going!

En að öðru ekki jafn skemmtilegu.
Ég fór í bíó á sunnudagskvöld með Guðrúnu minni á heiladauðu aksjón-myndina Death Race. Myndin var svo sem fín - töff bílamynd með nóg af blóði, byssum, dauðsföllum og sprengingum.
En bíóferðin sjálf var full af litlum leiðindum.

Fyrst, í sjoppunni. Fólk sem treðst fram fyrir er ekkert nema ömurlegt. Ég get fyrirgefið ef einhver gengur til vina sinna sem eru framar í röðinni (það er samt á gráu svæði) en almennur troðningur og frekja er bara leiðinlegur.
Nr. 2 - Klemenz, Oddur og Viktor klikka á að passa sæti fyrir okkur Guðrúnu. Jú, rétt er það að ég hringdi ekki í þá fyrirfram og BAÐ þá um að passa fyrir okkur. En þess á ekki að þurfa! Þeir vissu að við ætluðum að koma og af hverju ættum við ekki að vilja sitja hjá þeim eins og við höfum gert síðan frá upphafi kvikmyndanna? Það er ekki eins og þeir væru að passa sæti fyrir 8 manns! Bara hugsunarleysi og ekkert annað.
Nr. 3 - Þessi helvítis hlé! Ég tel mig ekki þurfa að segja meira!
Nr. 4 - Fólk sem situr við hliðina á mér og fær sér að reykja í hléi lyktar alveg eins maðurinn sem er að reykja sígarettu í salnum 4 sætaröðum frá mér - það er enginn munur! Bara bögg.
Nr. 5 - Asnalegir töffarar sem tala sín á milli yfir 5-6 sæti í miðri mynd. Svo ekki sé minnst á í símanum. Heimska fólk.

Nú er röflarinn í mér sáttur og getur lagt sig eitthvað fram yfir helgi - vonandi.

Litið um öxl

2008-08-26T20:45:00.003Z

Ég var næstum því farinn að blogga þegar ég hætti við það.
Ég var næstum því hættur í tölvunni þegar ég skoðaði eldri bloggfærslur ársins.
Ég var næstum því hættur við að blogga þegar ég hætti við það að hætta við.

Ég er búinn að vera ótrúlega lélegur bloggari á þessu ári (og endurspeglast það bersýnilega í kommentafjöldanum). Til dæmis, nú er þetta 18. færsla ársins, á meðan á sama tíma í fyrra hafði ég skrifað 42 og árið 2006 voru þær 66! Ástæðan fyrir þessu hruni er mér ekki alveg ljós, þó mig gruni þær tengist fleiri fótboltaæfingum, tíðari spólukvöldum og kærustu (og ég vil taka það skýrt fram að ég er ekki að kvarta undan þessum "truflunum", ef truflanir má kalla!).

En þetta átti samt ekki að verða aðalefni þessarar færslu, því þá væri hún ekkert frábrugðin fyrri færslum ársins. Þess vegna ætla ég bara að koma mér að efninu.

Hvað varð um sumarið?
Í próftörninni í maí horfði maður björtum og vonarfullum augum til sumarsins og sá í hyllingum alla afslöppunina og gleðina sem maður átti eftir að upplifa í sumar; útilegur, partý, utanlandsferðir, hittingar, stefnumót o.s.frv. Hvað varð um allt þetta plan?
Jú, jú - maður gerði nú eitthvað, en ekki nærri því jafnmikið og vonast hafði verið til.

Farið var í eina útilegu og hitti hún einmitt á helgina þegar veðrið var leiðinlegt.
Ég fór aldrei til útlanda, en það var reyndar meðvituð ákvörðun, tekin af fjárhagslegum ástæðum.
Bíóferðir hafa verið færri í ár en í fyrra - 23 í ár miðað við 35 í fyrra.
Parýin voru m.a.s. færri, fannst mér.

Á móti kemur reyndar að miklum tíma var eytt með Guðrúnu og græt ég hann ekki vitund.
Önnur ástæða er vinnan í Eymundsson. Þegar maður vinnur á lykiltíma dagsins, 10-18, er voða lítið hægt að fara í bæjarferðir og þvíumlíkt stúss.
Og fótboltaæfingar voru einnig gríðarstór partur af sumrinu.

Kannski er þetta smá snertur af einhverju haustþunglyndi. Ég veit það ekki.
Það sem ég veit er það að ég hef enga ástæðu til að þjást af nokkru slíku. Ég er að byrja í nýjum, framandi og spennandi skóla, ég mun minnka við mig í vinnu og fótboltinn fer í dágott frí eitthvað fram eftir hausti. Það er allt opið!

Nú er bara málið að grípa tækifærin til að læra, leika og upplifa, því það er auðvelt að missa af þeim. Og þegar það hefur gerst er bara hægt að vona að þau komi aftur, sem er harla ólíklegt.

Guð minn góður... það lifir!

2008-08-25T00:25:00.003Z

Ótrúlegt en satt, þá er þetta nú vesæla blogg mitt enn á lífi - eða öllu heldur, endurfætt. Ég veit ég hef áður sagst ætla að taka mig á og gera þetta að sama lifandi stað og hann var fyrir 3 árum með 30-50 komment á færslu, en ég hef ekki staðið við það.

Aftur á móti finnst mér það réttur tímapunktur að lífga þetta við núna; nýr vetur, nýr skóli, ný byrjun.

Og bara svona til að vinna upp skort á uppfærslum um mitt líf í sumar, þá kemur hér stutt yfirlit.

•Ég er búinn að vera að vinna eins og ég get í Eymundsson í Mjódd, sem er afskaplega gott fyrir skipulagsþráhyggjufrík eins og mig. Bækurnar hafa aldrei verið í jafngóðri stafrófsröð og nú.
•Leiktíðin í boltanum kláraðist í gær með 1-1 jafntefli við Þrótt Vogum og enduðum þar með í 3. sæti riðilsins með 21 stig. Þessi stigafjöldi var þó ekki nægur til að forða okkur frá veðmálinu sem gert var við þjálfara liðsins - en frásagnir af því veðmáli koma þegar refsingunni er lokið.
•Ég byrja í LHÍ á morgun með skólakynningu og -setningu og ég er verulega spenntur.
•Bróðir minn, Vancouverbúinn, hefur lokið lokaverkefni sínu úr VFS, stuttmyndinni „Friends?“, þar sem músíkin er eftir yðar einlægan.

Þá held ég að aðalatriðin séu komin og ef eitthvað er að gleymast þá svekk fyrir ykkur.

Pöntun!

2008-06-18T22:51:00.003Z

Ég lýsi hér með eftir öllu því sniðuga, flotta, fallega og/eða heimskulega sem ég ku hafa sagt sem nemi í MR.
Ég veit að það er til fullt af því - ég man það bara ekki.

Takk fyrir!

Uppgötvanir vikunnar

2008-06-13T11:49:00.003Z

Í upphafi viku komst ég að því að þættirnir „How I Met Your Mother“ eru hreinlega stórskemmtilegir og karakterinn Barney Stinson er eiginlega ekkert nema ógeðslega svalur. Á þriðjudaginn uppgötvaði ég svo hve þægilegt það er að keyra stóran sjálfskiptan bíl og í framhaldi að því hve mikið vesen það er að þrífa stóran sjálfskiptan bíl.
Það kom mér líka skemmtilega á óvart hve svakalega ég hef verið að setja boltann á æfingum (4-3-2, strákar, 4-3-2). Maður spyr sig hvað ég er að gera í vörninni... þegar ég er á annað borð í liðinu.
Að lokum er ég að fatta að það er afskaplega erfitt að fela punktafærslu í samfelldu máli....

Endurheimt

2008-06-02T22:28:00.002Z

Það er svolítið fyndið hvernig ég fer að því að ýta þessu bloggstússi á undan mér heilu dagana og vikurnar. Eg hef oft hugsað um að láta loksins vaða og blogga eitthvað en mér hefur líka dottið í hug að gefa skít í þessa ímynduðu kröfu ykkar lesenda (lesanda?) um blogg frá mér og hætta þessu veseni.

En það getur verið gaman að blogga og þess vegna bægi ég fljótt seinni hugmyndinni frá.

Ferlið er venjulega alltaf það sama: Ég blogga einhvern tímann og næstu daga finnst mér óþarfi að blogga eða þá að ég hef hreinlega ekkert að segja. Svo kannski gerist eitthvað merkilegt í lífi mínu en þá hreinlega nenni ég ekki að blogga strax. Svo loksins þegar ég nenni að blogga um það þá hefur venjulega eitthvað meira gerst sem mér finnst ég ætti að segja frá, en þá er efni bloggsins orðið svo mikið að mér fallast hendur. Þannig vindur þetta svona skemmtilega upp á sig þar til ég læt fréttir af lífi mínu lönd og leið og kem með einhverja ómerkilega skítafærslu sem inniheldur eitt youtube myndband og setningu á borð við „Guð minn góður!“ eða eitthvað álíka. Ég hef líka átt það til að koma með stikkorða- eða punktafærslu eða jafnvel eitt ljóð eða svo, sem oftast vekur litla hamingju lesenda.

T.d. hef ég núna fullt af fréttum að færa af mér og mínum en ítarleg umfjöllun um þær allar væru allt of löng lesning (svo ekki sé minnst á skrifin) og mér finnst svo leim að koma með enn eina punktafærsluna þ.a. ég væri vís til að sleppa því algjörlega að blogga.

En á móti kemur að eitthvað blogg er betra en ekkert blogg og á það sérstaklega við þegar litið er á rýra blogguppskeru þessa árs, þ.a. til að vinna upp síðustu vikur og með loforði um betri frammistöðu í sumar kemur hér smá punktafréttafærsla um sjálfan mig:
• Stúdentsprófum lauk mánudaginn 26. maí eftir mánaðar langa törn af viðbjóði.
• GTA IV fylgdi í kjölfarið.
• Ég útskrifaðist frá eðlisfræðideild II í MR á föstudaginn og get því ekki lengur titlað mig „menntaskólanema“. Það er verulega flippuð tilhugsun.
• Ég byrja að vinna 16. júní í Eymundsson í Mjódd og ég hvet að sjálfsögðu flesta til að heimsækja mig sem oftast.
• Leiktímabilið í fótboltanum hefur farið brösulega af stað með tveimur töpum í fyrstu tveimur leikjum íslandsmótsins og tapi fyrir Hömrunum/Vinum í bikarnum. Ég hef basically ekkert getað síðan ég meiddist og hefur það valdið mér sem og öðrum miklum vonbrigðum. Aðallega mér.
• Ég er hættur að neyta viðbjóðs á borð við nammi og gos. Taka skal fram að áfengi fellur ekki undir 'viðbjóð' í mínum bókum (Komm on, maður þarf að fá að halda einhverjum ósið).
• Man U owna Chelsea. Langaði bara að koma því að.
• Ég hef engan veginn verið að standa mig sem MacJammer. Ég hef viljað kenna skólanum um en ég er ekki viss hvort ég trúi því sjálfur...

...og á þessum nótum segi ég þessari ó, svo tímabæru færslu lokið.

Glory, glory!

2008-05-11T20:09:00.001Z

GLORY, GLORY MAN. UNITED!

Langaði bara að koma þessu að svona í tilefni dagsins.

The Blame Game

2008-05-04T15:36:00.002Z

„Einar! Þú gera mistök og þeir skora mark! Við tapa út af þessi mistök!
'Scuse me, please!“

Hve gaman er að fá svona í andlitið?

Óvenjulegir dagar

2008-04-27T21:41:00.003Z

Sumarið er komið.
Fokkstóra býflugan í glugganum mínum hvíslaði því að mér.

Annars hafa undanfarnir dagar verið nett óvenjulegir.

Síðasta laugardag var massívt afmæli hjá Andreu á Hverfisbarnum sem leiddi til viðbjóðslegs þynnkujarðfræðipróflesturs á sunnudeginum sem varð þó til þess að prófið á mánudeginum gekk furðulega vel.

Á þriðjudaginn var ég kominn í jakkaföt 20 mínútum eftir að ég vaknaði og var í þeim langt fram eftir degi á síðasta skóladegi mínum í MR.
Það var frekar furðuleg tilfinning að sitja í sinni síðustu kennslustund í menntaskóla - sorgleg gleði, einhvers konar.

Miðvikudagurinn einkenndist af leðri, drykkju, gervihári, drykkju, hatri, hvítu meiki og drykkju:
Dimissio.
6.Z tók sig til og klæddi sig upp sem gotharar og vakti mikla lukku. Nei, ekki lukku - hatur. Fólki virðist almennt vera afskaplega illa við gothara. A.m.k. er það frekar hrætt við þá, sem er kannski skiljanlegt þegar 20 þeirra ganga saman í hóp. Ekki skemmir það fyrir þegar þeir eru svona glæsilegir.

Reyndar verður að taka fram að okkur var ekki sýndur neinn áhugi inni í Menntaskólanum við Hamrahlíð, enda víst daglegt brauð að sjá svona föngulegan hóp lífhatandi þunglyndissinna.

Á furðulega þynnkulausum fimmtudegi barst mér svo bréf frá Listaháskóla Íslands þar sem ég fékk þær upplýsingar að ég er ekki að fara til Rhodos í sumar. Peningurinn fer frekar í skólagjöld þar sem ég er kominn inn.

Föstudagurinn var svo litaður af afar yfirborðskenndri fegurð þegar ég fór með Guðrúnu og vinkonum hennar á Ungfrú Reykjavík á Broadway. Þetta er mín fyrsta fegurðarsamkeppni og jafnframt ein furðulegasta keppni sem ég hef horft á.
Ég veit ekki af hverju, en hún var bara eitthvað svo spes.
En ef við eigum að ræða furðulegt - af hverju er Merzedes Club vinsæl hljómsveit? Með forsprakka eins og Ceres 4 og Gazman eða hvað þeir nú heita sem eru takt- og litlausari (fyrir utan feykinóg af brúnku) en dáinn maður skil ég ekki af hverju fólk vill hlusta á þetta. En kannski er ég bara ekki töff og skil þetta ekki...
...sénsinn!

Í gær vann ég í rólegri bókabúð, horfði á rólegan Supernatural þátt, borðaði á rólegum pizzustað og fór á rólegt spólukvöld við afskaplega órólega og fáránlega mynd. Mannætukindur? Hvernig getur það klikkað?
T.d. með því að gera bíómynd um þær.

Í dag hef ég svo lifað í grískri goðafræði með aðstoð sögubókarinnar minnar með Ixíon, sem eignaðist mannhesta með skýi, Metis, sem var breytt í flugu og étin af Seifi, og Díógenes, kaldhæðnum kynista sem bjó í tunnu í Aþenuborg.

Eðlileg vika, ekki satt?

Númer 46

2008-04-19T16:04:00.001Z

Lokaverkefni okkar í kvikmyndagerð í MR.

Endilega látið í ykkur heyra.

Fyrsta hjalla náð

2008-04-08T00:52:00.001Z

Jæja... nú hef ég verið boðaður í viðtal vegna náms í LHÍ næsta haust.

Ég treysti því að þið krossleggið öll fingur fyrir mig.

Baráttukveðjur

2008-04-03T01:07:00.002Z

Ég vil bara nota tækifærið og senda harðar og hlýjar baráttukveðjur til vörubílstjóra á Íslandi!
Þið eruð að standa ykkur, strákar!
Of lengi hafa Íslendingar keyrt um götur borgarinnar eins og þeim sýnist! En nú er komið nóg!
Hlustum á vörubílstjórana og hættum að keyra!

...

Þið skuldið mér eitt stykki kvikmyndafræðifyrirlestur!

Eitthvað spurningadæmi...

2008-03-31T20:37:00.002Z

Hafsteinn gerði eitthvað við mig á blogginu sínu, þ.a. nú á ég að svara eftirtöldum spurningum, sem ég og gerð með eftirtöldum svörum:

Hvernig bíl keyriru?
Gamall og góður Opel Vectra sem foreldrar mínir eiga. Ég hef samt sem áður næstum því ótakmarkaðan aðgang að honum.

Hvaða drykk drakkstu síðast?
Undanrennuglas. Og drekk það enn.

Ertu hamingjusamur núna?
Svona nokkuð, já. Búinn að læra fyrir morgundaginn og stress prófanna sem bíða mín í vikulok og allar næstu vikur hefur ekki enn náð til mín... ekki alveg strax...

Hver kom síðast í heimsókn til þín? Saumaklúbburinn hennar mömmu situr inni í stofu akkúrat núna, en hann er ekki beint að koma í heimsókn til mín. Þannig að þá er það Guðrún.

Drekkur þú bjór?
Ertu að bjóða uppá?

Hafa systkini þín e-n tímann sagt að þú sért ættleiddur?
Neibb, ekki svo ég muni - enda frekar slappur djókur og bræður mínir smekklegri en það.

Hvað ertu með í vasanum núna?
Ekki neitt. Allt það sem ég var með í vasanum liggur nú á skrifborðinu mínu fyrir framan mig (lyklar, sími, veski, karamellur - bara þetta klassíska).

Hver kynnti þig fyrir kærustunni?
Ég sá eiginlega um það sjálfur. Tjah, ég og Tenerife.

Við hvern talaðiru síðast í símann?
Einhverja Iðunni sem hringdi í dag og hélt að ég væri pabbi minn.

Hvaða DVD mynd er í spilaranum þínum núna?
Enginn, en ég var að taka Litlu Hafmeyjunna úr og skella henni á sinn stað uppi í hillu.

Hvað ertu að hlusta á akkúrat núna?
„I Wanna Go Back to Dixie“ með Tom Lehrer - gott stöff.

Hvenær áttu afmæli?
23. febrúar - sama dag og Georg Frideric Handel, Dakota Fanning og Kristin Davis.

Hvenær keyptiru bolinn sem þú ert í núna?
Einhvern tímann í haust í Hagkaup á 2000 kall. Stórglæsileg flík eins og við má búast.

Manstu hvað kennarinn þínn hét frá því þú varst í 1. bekk?
Hún Guðlaug? Kannski Ragnheiður þurfi að aðstoða mig við þetta... (ef hún les þetta á annað borð, ennþá)

Hefur einhver gefið þér rósir?
Ég bara man það ekki...

Kanntu vel við foreldra þína?
Mjög svo. Ég meina... hver kann ekki vel við foreldra mína?

Hvort líkistu meira mömmu þinni eða pabba?
Líkari mömmu í útliti en ég hef tónlistaráhugann frá pabba. Annars er ég blanda af því besta frá báðum.
Hógværðina keypti ég af netinu... hún virkar ekki alveg.

Notar þú bílbelti?
Alltaf.

Ertu flughræddur?
Ekki vitund. Kannski verð ég það ef eitthvað virkilega dramatískt gerist...

Ertu með einhver tattú?
Hef látið mig dreyma um það, en aldrei látið verða af því - og mun eflaust aldrei gera það.

Þar hafið þið það!

Endurreisn

2008-03-04T23:48:00.000Z

Áður en ég missi alla mína lesendur þá ætla ég núna loksins að koma með eitthvað blogg. Ég vil síðan bara biðjast afsökunar á skorti af slíkum færslum á nýja árinu.

Ástæðan fyrir þessu iðjuleysi mínu er tvíþætt:
Annars vegar hefur verið voða mikið að gera hjá mér, þ.a. þegar mér gefst tími til að blogga hef ég af einhverjum ástæðum kosið að gera eitthvað annað.
Í annan stað hefur önnur bloggsíða fengið athygli mína og þið megið endilega, ef þið nennið tékka á henni endrum og eins.

En þar sem ég var að ljúka við tvöfalt blogg á hinni síðunni hef ég litla orku í að bæta einhverju við þessa færslu.
En, eitthvað blogg er betra en ekkert blogg, ekki satt?

...ég lofa að reyna að sinna þessu betur!

Betra seint en aldrei

2008-02-03T17:52:00.000Z

Ég fór einhvern veginn að því að gleyma einum áramótalistanum sem ég ætlaði að skella hingað inn.
Ég er búinn með kvikmyndirnar, en músíkin er eftir.

Eftirtalin lög eru sumsé mest spiluðu lögin á tölvunni minni árið 2007 (og reyndar janúar 2008 líka - ég er gleyminn):

1. Tomahawk - Rape This Day (77)
2. Tomahawk - God Hates a Coward (59)
3. Porcupine Tree - Shallow (48)
4. Peter Gabriel - Curtains (47)
5. Peter Gabriel - I Grieve (46)
6. The Dillinger Escape Plan - When Good Dogs Do Bad Things (45)
7. Peter Gabriel - More than This (43)
8. Tomahawk - Mayday (42)
9. Fantômas - 4-10-05 (41)
10. Bozzio Levin Stevens - Spiral (40)
11. TMR Soul - Get With It (40)
12. Scott Carmichael - Glimpses (38)
13. Mr. Bungle - Ars Moriendi (37)
14. Tomahawk - Jockstrap (37)
15. Faith No More - Easy (36)
16. Mezzoforte - Prime Time (36)
17. Porcupine Tree - Shesmovedon (36)
18. Molotov - No Manchez Mi Vida (35)
19. Porcupine Tree - Open Car (35)
20. TMR Soul - Psychosexual (35)

Og þar hafið þið það!

FM-kynslóðin?

2008-01-31T19:59:00.000Z

Sáuð þið geðveika hnakkann í fréttunum á RÚV áðan?
Það var eitt langt skot af einhverjum svakalega töff hnakka í MR. Vel snyrtur og læti!
Hann virtist m.a.s. vera frekar harður!
Nú gætu einhverjir spurt sig: „Hvað var harður, vel snyrtur, myndarlegur hnakki að gera innan veggja MR?“
Þetta var minn hnakki!

Feitt feis á Verzló!

Hvar eru paparazzarnir?

Vel gert

2008-01-29T19:24:00.001Z

Það tók mig 20 mínútur að finna eitthvað til að blogga um.
Þetta varð niðurstaðan.

Vel gert, Einar. Vel gert.

Yfirhelling

2008-01-22T23:15:00.000Z

*VARÚÐ - Talsmáti þessarar færslu gæti misboðið einhverjum lesendum þessa bloggs... ef þeir eru algjörir helv**is aumingjar!*

Fórnarlamb 1 : Helvítis lærið á mér!
Af hverju má ég ekki bara drullast í gegnum a.m.k. tvo mánuði án þess að slasa mig eitthvað?! Fyrst fokka ég upp á mér sköflungnum í tvær/þrjár vikur, svo kálfanum í viku, því ökklanum í eina og hálfa og nú lærinu á mér í Guð veit hve langan tíma! Og hafið það í huga að ég er með sjittlód af læri til að finna til í!

Fórnarlamb 2 : Vitlausa beyglan sem blokkaði innkeyrsluna okkar!
Ég kem heim úr vinnu á mánudagskvöldi og hvað sé ég annað en einhvern hálfvita sem er búinn að leggja bílnum sínum algjörlega fyrir innkeyrsluna okkar. Gatan var fokking auð og innkeyrslan ekki falin!
"Ég hélt þetta væri göngustígur" - ok, þá ertu ekki ömurlega tillitslaus og glötuð manneskja heldur bara hreinn og beinn fáviti! Bílför, manneskja, BÍLFÖR!

Fórnarlamb 3 : Andskotans óveðrið í morgun!
Ég var orðinn blautur í fæturna þegar ég SETTIST INN í bílinn í morgun. Aftur tengist það fíflinu sem blokkaði innkeyrsluna í gær svo ég þurfti að leggja í Sviðholtsvörinni! Ég er kominn með upp í kok af þessu djöfulsins roki, alltaf hreint.

Fórnarlamb 4 : Þessi fokking handbolti!
Af hverju gerið þið mér þetta?! Af hverju getið þið ekki bara spilað eins og á síðasta móti?! Sóknin í rusli, vörnin í drasli og staða geðheilsu minnar jafn vafasöm og staða helvítis liðsins! Andskotans vesen!

Fórnarlamb 5 : Hátalarahelvítið!
„Whenever I fall you lift me up a-*KRRRRSHHHJJJ*-eed to worry it will al-*SKRRRRRRRAAAAA*-kay...“. Ég væri alveg til í að geta hlustað á a.m.k. eitt andskotans lag í BÁÐUM hátölurunum án þessara helvítis skruðninga á 8 sekúndna fresti.

Fórnarlamb 6 : Ég sjálfur!
Mikið djöfull er ég leiðinlegur í kvöld!

Þetta bara fer mér ekki...

Tilkynning

2008-01-17T17:00:00.000Z

Þetta blogg hefur þann eina tilgang að vera nýtt blogg.
Ég er orðinn leiður á því að opna mína eigin síðu og sjá sömu sjúklega löngu færsluna í hvert einasta skipti og ég trúi ekki öðru en að aðrir séu einnig komnir með upp í kok.

Þannig að hér hafið þið það:
Nýtt blogg á nýju ári.

Let the blogging commence!

Uppgjörið

2007-12-31T16:16:00.000Z

1. Children of Men (2.1.2007)
Þvílík byrjun á kvikmyndaárinu! Frábær mynd í alla staði! Clive Owen góður eins og endranær, plottið nokkuð töff og kvikmyndatakan ein sú besta sem ég man eftir. Einnar töku atriðið í lokin þegar Clive Owen er fylgt eftir yfir allan helvítis vígvöllinn og inn í blokkina er bara snilld!
* * * * *

2. Stranger than Fiction (7.1.2007)
Eflaust besta mynd Will Ferrell. Hugmyndin frábær og framkvæmdin mjög góð. "Stranger than Fiction" er fyrir Will Ferrell eins og "Eternal Sunshine of the Spotless Mind" er fyrir Jim Carrey. Stórskemmtileg mynd.
* * * *

3. The Prestige (12.1.2007)
Christopher Nolan kemur enn einu sinni með frábæra mynd. Christian Bale verulega svalur og Hugh Jackman nógu sannfærandi til að ekki einu sinni Dr. Cox gæti ekki fílað hann. Og ekki má gleyma kick-ass plot tvistinu.
* * * *

4. Night at the Museum (21.1.2007)
Fór á hana með litlar væntingar sem voru flest allar uppfylltar. Ekkert stórvirki í kvikmyndasögunni, enda eflaust aldrei plönuð sem eitthvað slíkt. Bara ágætis fjölskylduskemmtun. Varð kannski helst fyrir vonbrigðum með Robin Williams. En maður fyrirgefur honum það og horfir bara aftur á uppistandið hans.
* * *

5. Babel (23.1.2007)
Verulega flott mynd. Verulega hæg, en verulega flott. Alls engin feel-good mynd og að mörgu leyti bara niðurdrepandi. En samt sem áður verulega flott.
* * * *

6. Blood Diamond (28.1.2007)
Fínasta spennumynd. Leonardo Di Caprio er fínn en Djimon Hounsou enn betri. Ágætis afþreying.
* * * 1⁄2

7. Little Miss Sunshine (29.1.2007)
Frábær mynd. Hún er bara svo yndisleg, eitthvað. Karakterarnir svo sympatískir að maður bæði hlær og grætur með þeim. Alan Arkin vel að Óskarnum sínum kominn en ég hefði ekki orðið fúll við að sjá Abigail Breslin fá sinn.
* * * * 1⁄2

8. Dreamgirls (9.2.2007)
Fín, fönký og bara nokkuð skemmtileg. Fyrir hlé. Eftir hlé er hún bara of mikið væl og hvert vælulag of langt. Jennifer Hudson syngur sjúklega vel, hún má eiga það, en maður þolir bara ákveðið magn af RnB krúsídúllum á einu kvöldi. Dreamgirls finnur það magn, gefur svo í og skilur mann eftir í svo miklum drulluútblæstri að manni verður óglatt.
* *

9. Pan's Labyrinth (11.2.2007)
Eftir að hafa séð treilerinn á netinu langaði mig ógeðslega að sjá þessa mynd. Sem ég og gerði. Ég varð ekki fyrir vonbrigðum. Hún er bara svo flott að öllu leyti. Myndatakan, búningarnir, umhverfið, förðunin, leikurinn, sagan og allur fílíngurinn yfir þessari mynd er til fyrirmyndar. Svona átti Lady in the Water að vera - en tókst bara ekki.
* * * * 1⁄2

10. The Last King of Scotland (25.2.2007)
Ég sá svo fyrir að Forest Whitaker fengi Óskarinn fyrir hana, enda á hann hann alveg skilið. Hann er svo dásamlega sturlaður og kolsnargeggjaður, en samt svo viðkunnanlegur sem Idi Amin að maður vissi ekki alveg hvort maður átti að hata einræðisherrann eða elska manneskjuna. Frábær mynd.
* * * *

11. The Number 23 (5.3.2007)
Óttalega misheppnuð. Grunnhugmyndin hljómaði ágætlega en myndin sjálf var svo klisjukennd og sjúklega idiot-proof að ég móðgaðist næstum því. Jim Carrey hefur valið betri myndir.
*

12. 300 (18.3.2007)
Sjúklega flott, bæði "effect-wise" og "action-wise" en hún skildi ekkert meira eftir sig en það. Klárlega EKKI besta mynd ársins - ólíkt skoðunum lesenda "24 stunda" - en fínasta afþreying.
* * 1⁄2

13. Hot Fuzz (1.4.2007)
Frábær gamanmynd. Simon Pegg og Nick Frost koma með aðra snilld sem gefur Shaun of the Dead ekkert eftir. Myndin verður nokkuð flippuð í lokin, en samt bara nógu flippuð til að verða ógeðslega fyndin. Stórgóð skemmtun.
* * * *

14. Blades of Glory (28.4.2007)
Ekta Will Ferrell gamanmynd - heimskuleg og óttalega ómerkileg í sjálfu sér, en samt sem áður verulega fyndin. Jon Heder er líka ágætur, en Napoleon Dynamite er ennþá hans toppur.
* * *

15. Spiderman 3 (4.5.2007)
Ekta blockbuster trilogíulok - flott og epísk í útliti en óttalegt rusl í raun og veru. Hún var bara óttalegt overkill, eitthvað.
* *

16. Zodiac (20.5.2007)
Var búinn að hlakka lengi til þessarar myndar, enda mikill David Fincher aðdáandi og þegar ég loksins sá hana gekk ég út úr salnum fullkomlega sáttur. Zodiac er bara helvíti góð raðmorðingjarannsóknarmynd.
* * * *

17. Pirates of the Caribbean : At World's End (24.5.2007)
Alveg eins og Spiderman 3, nema hvað Johnny Depp er miklu skemmtilegri en Tobey Maguire.
* * 1⁄2

18. 28 Weeks Later (1.6.2007)
Verulega töff og alls ekki síðri en "28 Days Later". Upphafsatriði myndarinnar er til að mynda ótrúlega svalt og gefur mér ennþá gæsahúð þegar ég hugsa um það. Pottþétt vírusfaraldursmynd.
* * * 1⁄2

19. Das Leben Der Anderen (7.6.2007)
Snilld. Í henni er enginn hasar, enginn bilaður húmor og voða lítill kynþokki (hóran sem hann sefur hjá er ekki beint gella) en hún er samt frábær. Vel að Óskarnum sínum kominn og klárlega ein besta mynd ársins.
* * * * *

20. Ocean's Thirteen (10.6.2007)
Ég hef alltaf haft gaman af myndum sem fjalla um eitthvað úthugsað rán eða eitthvað þvíumlíkt. Þess vegna líkaði mér vel við Ocean's Eleven og illa við Ocean's Twelve. Ocean's Thirteen stendur nær Ocean's Eleven að gæðum.
* * *

21. The Invisible (21.6.2007)
Lítt þekkt mynd enda ærin ástæða fyrir því. Hún er bara ekkert góð. Táningsstrákur er næstum myrtur og skilinn eftir í skógi og andi hans fer um bæinn í von um að láta bjarga líkama sínum. Hljómaði vel í fyrstu, en leikurinn og handritið er bara ekki neitt neitt og dregur alla myndina niður í svaðið.
* 1⁄2

22. Shrek the Third (22.6.2007)
Bara nokkuð skemmtileg. Ekki eins frábær og fyrsta myndin en - já - bara nokkuð skemmtileg.
* * 1⁄2

23. Evan Almighty (4.7.2007)
Drasl. Var svosem sniðug fyrir hlé, en varð bara væmin og of kristileg eftir hlé. Eins og ég var bjartsýnn...
*

24. The Lookout (8.7.2007)
Vanmetin mynd, að mínu mati. Var stutt í bíó og bara í litlum sölum en var bara furðulega góð. Jeff Daniels var sérstaklega flottur - alveg þar til í lokasenunum. Þá er hann bara kjánalegur og klisjukenndur.
* * *

25. Die Hard 4.0 (10.7.2007)
John McClane er mættur aftur - hnyttnari, ýktari og fjölskylduvænni en nokkru sinni fyrr! Die Hard mynd sem inniheldur hvorki blóð né blótsyrði er ekki Die Hard mynd! Hann fékk ekki einu sinni að segja línuna sína í friði! Þeir drulluðu einhverjum helvítis skothvelli inn í hana: „Yibbee-ka-yay, Mother f*BANG*er!“ - það er bara svindl.
Ágætis hasarmynd, en bara svik við Die Hard málstaðinn.
* * 1⁄2

26. 1804 (15.7.2007)
Flott og ógnvekjandi. Báðir endarnir eru m.a.s. góðir (já, þeir eru 2 - sá einn í bíó, annan í DVD-útgáfunni), en það eru einmitt oftast endarnir sem eyðileggja svona myndir.
* * * 1⁄2

27. Transformers (22.7.2007)
Flottari en andskotinn og nokkuð fyndin, en skilur ekkert eftir sig. Alvöru sumarsmellur.
Með vélmennum.
Og sjittlód af sprengingum.
* * *

28. Planet Terror (6.8.2007)
Yndislega blóðug og ógeðsleg og æðislega over-the-top. Stórskemmtilegur djókur á vírusfaraldursmyndir.
* * * *

29. The Bourne Ultimatum (23.8.2007)
Ekki eins góð og sú fyrsta, en samt helvíti góð. Skemmtileg undantekning frá trilogíulokareglunni.
* * * 1⁄2

30. Astrópía (26.8. 2007)
Fór inn með litlar væntingar og fór út bara nokkuð sáttur. Ég átti alls ekki von á að íslensk mynd gæti púllað einhvern ævintýraheim. Ég hafði greinilega rangt fyrir mér. Verst bara hvað það var helvíti dýrt á hana...
* * 1⁄2

31. Disturbia (2.9.2007)
Greinileg stæling á "Rear Window" eftir Hitchcock en samt sem áður þrususpennandi. Skemmtilega uppfærð til nútímaaðstæðna og David Morse er ferlega creepy sem sleazy, sjarmerandi, morðóði nágranninn.
* * *

32. Knocked Up (9.9.2007)
Fyndin og ekki eins vitlaus og við var að búast. Alveg eins og maður upplifði með "40 Year Old Virgin". Hin fínasta kómedíurómantík.
* * *

33. Mr. Brooks (16.9.2007)
Kevin Costner er verulega svalur og William Hurt engu síðri. Demi Moore er aftur á móti hálfpirrandi. Sagan töff, lúkkið svalt og leikurinn góður.
* * * *

34. Veðramót (19.9.2007)
Ágætis drama. Eins og svo oft áður eru margir íslensku leikaranna ósannfærandi (nema Jörundur og Hilmir - og svo að sjálfsögðu Baldvin Kári), en myndin er samt ekki svo slæm. Krakkarnir eru einnig ágætir í sínum hlutverkum. Ekki allir, þó...
* * 1⁄2

35. Shoot 'em Up (22.9.2007)
Ekkert nema snilld, allan fokking tímann. One-linerar eru alls staðar og öllum lögum eðlisfræðinnar er grimmilega misþyrmt til þess eins að gera Clive Owen svalari en Chuck Norris og Steven Seagal til samans. Þarf ég að segja meira?
* * * * 1⁄2

36. Superbad (1.10.2007)
Nokkuð fyndin mynd, verð ég að segja. Ekkert stórvirki, en ég efast líka um að hún hafi verið ætluð sem eitthvað slíkt. Hún átti eflaust að koma manni til að hlæja og skemmta sér í tæpa tvo tíma og það tókst barasta mjög vel.
* * * 1⁄2

37. Helvetica (3.10.2007)
Súrasta bíóferð lífs míns. Ég fór bara á þessa mynd til þess að geta sagst hafa horft á tveggja tíma heimildamynd um leturgerð. Hún var samt furðulega áhugaverð á köflum. Hina kaflana var hún eiginlega bara leiðinleg. Hún er nú einu sinni bara um font...
* *

38. Auf der anderen Seite (7.10.2007)
Hin RIFF-myndin sem ég sá á árinu og öllu áhugaverðari en Helvetica. Nokkuð flott og á köflum átakanleg mynd með flottum leikurum og góðu handriti.
* * * 1⁄2

39. 3:10 to Yuma (10.10.2007)
Russell Crowe og Christian Bale leika (gagnkynhneigða) kúreka með byssur. Þarf maður meira?
Já, en 3:10 to Yuma inniheldur það mest allt. Fín saga, góður leikur og flott lúkk.
* * * 1⁄2

40. The Kingdom (14.10.2007)
Eins og vitur maður mælti einu sinni: „"The Kingdom" er "Syriana" fyrir fífl“, og það er svolítið til í því. Ófrumlegir karakterar og fyrirsjáanlegt plott mæta ágætis hasarsenum og fínni tónlist í afskaplega meðalgóðri mynd.
* * 1⁄2

41. Michael Clayton (4.11.2007)
George Clooney er verulega flottur í góðri samsærislögfræðirannsóknarkvikmynd, sem því miður er aðeins of langdregin. Ekki mjög - alls ekki - en bara smá.
* * *

42. The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford (11.11.2007)
Það eina sem er lengra en titillinn er myndin sjálf. Hún er samt sem áður mjög flott (bæði sjónrænt og efnislega) og Brad Pitt og Casey Affleck standa sig báðir með prýði. Það er ekki spurning hver er virkilega góði "Affleck-inn"...
* * * *

43. Wedding Daze (18.11.2007)
Hugmyndin að plottinu fannst mér voða sniðug en utan hennar hefur þessi mynd ekkert sem maður hefur ekki séð oft áður. Það er þó ekki þar með sagt að mér leiddist hún - alls ekki. Ég myndi bara ekki vilja eignast hana á DVD.
* *

44. Dan in Real Life (25.11.2007)
Þessa mynd fílaði ég í botn. Hún var svo sæt en samt svo pínlega sorgleg. Maður finnur virkilega til með persónu Steve Carell, sem á fantagóðan leik hérna. Verst bara hvað hún var ögn fyrirsjáanleg á köflum.
* * * *

45. Hitman (30.11.2007)
Leikirnir eru miklu betri en myndin, sem hefur þó sinn sjarma líka. Aðallega bardagaatriðin.
Ok, *bara* bardagaatriðin.
Ég er líka bara ennþá ógeðslega feginn því að Vin Diesel lék ekki Agent 47.
* *

46. Run, Fat Boy, Run (16.12.2007)
Simon Pegg er náttúrulega alltaf æði í mínum augum eftir "Shaun of the Dead" og "Hot Fuzz". Þessi er alls ekki jafngóð. Þetta er bara sniðug og hugljúf feel-good mynd. Stundum þarf maður bara að sjá einhverja svoleiðis.
* * 1⁄2

47. I Am Legend (29.12.2007)
Verulega töff og nokkuð ógnvekjandi, en skrímslin voru bara of óraunveruleg til að ég gæti fílað myndina í botn. Will Smith stendur þó fyrir sínu.
* * * 1⁄2

48. We Own the Night (30.12.2007)
Afskaplega flöt mynd, eitthvað. Það eru bara nokkrir litlir hápunktar á víð og dreif um myndina en á milli þeirra er hún voða stefnulaus.
* *

Niðurstöður

Besta mynd ársins:
Das Leben der Anderen

Fyndnasta mynd ársins:
Shoot 'em Up

Sorglegasta mynd ársins:
I Am Legend

Lélegasta mynd ársins:
The Number 23

Vonbrigði ársins:
Evan Almighty

Jahá - þar hafiði það.
365 dagar, 48 myndir og yfir 50.000 krónur.
Sjitt....

Gleðileg jól!

2007-12-29T00:40:00.000Z

Ég vil byrja á því að óska öllum gleðilegra jóla og vil svo biðjast afsökunar á bloggleysinu í mér undanfarnar vikur.
Í sárabætur fáið þið þessa líka glæsilegu punktafærslu.

• Ég náði öllum jólaprófunum. Sumum öllu naumlegar en ég hefði viljað...
• Ég fékk vinnu í Eymundsson í Mjóddinni og hef verið að vinna þar síðan mánudaginn 17. desember. Þar er frábært að vinna. Miklu betra en í Kringlunni a.m.k. - þægilegri staður, opnari og stærri verslun, færri viðskiptavinir og mun skemmtilegra starfsfólk.
• Jólagjafirnar sem ég fékk voru eftirtaldar:
-Ljóðabókin „Blótgælur“, flíshálsskjól, spilið „Bíóbrot“ frá mömmu og pabba.
-Calvin Klein náttbuxur, „Ghostbusters“ 1 og 2 á DVD og „Enjoy spending time with your mother“ tyggjópakki frá Svalldóru.
-Tölvuleikurinn „Mass Effect“ frá Baldvini.
-Rennd hettupeysa og skyrta frá ömmu og afa.
-„Planet Terror“ á DVD frá Miðskógarfólkinu.
-2 fjölskylduljósmyndir og gjafakort í Kringluna frá Afa og Dóru
-Geisladiskur með “Benny Crespo's Gang“ frá Gunnu og Addó.
-Bókin „Íslensk knattspyrna 2007“ og ostakarfa frá UMFÁ
-Te- og kaffikarfa frá Pennanum
-Snyrtitösku, svitalyktareyði og rakspíra frá Dídí frænku.
-Næturvaktina á DVD frá Kertasníki.
• Ég er kominn með samviskubit af ofáti.

That's about it.

En takk fyrir mig og gleðilega hátíð!

A Break From It All

2007-12-13T11:01:00.001Z

Hvað gerir maður þegar maður á að vera að læra?
Einmitt ekki það.

A Break From It All eftir Einarus.

Jæja... nú hef ég enga afsökun fyrir að opna ekki bækurnar...

Gæsahúð

2007-12-11T23:50:00.000Z

Mér datt í hug, alveg sjálfum án nokkurra uppástungna frá nokkrum manni og hvað þá Hafsteini, að útbúa eins og eitt stykki lista (því ég elska lista) yfir nokkur "gæsahúðarlög". Fyrir þá sem ekki þekkja hugtakið "gæsahúðarlag" þá er það einfaldlega lag sem gefur manni gæsahúð.
Verulega flókið.

Langflest þessara laga er að finna á iTunes hjá mér og þessi listi er engan veginn tæmandi. Og til einföldunar, þá mun ég ekki hafa kvikmynda- og tölvuleikjatónlist í listanum. Sá listi væri aðeins of langur og leiðinlegur í gerð.

•Farewell með Apocalyptica.
(Þetta er reyndar á gráu svæði - mín gallaða útgáfa klippist við klímaxinn, en það hefur alla möguleika á að vera gott gæsahúðarlag)

•Adagio for Strings eftir Samuel Barber.
(Úff - átakanlegt, alveg)

•Spiral og Tragic með Bozzio, Levin, Stevens.
(Verulega svöl)

•Don't Panic með Coldplay.
(Kveikir alltaf svolítið í mér eftir Garden State)

•Digital Bath með Deftones.
(Hart, en ég elska bara „trommubítið“)

•Passenger með Deftones.
(Maynard J. Keenan gestasöngvari => Getur ekki klikkað)

•When Good Dogs Do Bad Things með The Dillinger Escape Plan.
(Reiðasta lag sem ég hef heyrt - frábært til að peppa sig upp fyrir fótboltaleiki)

•The Spirit Carries On með Dream Theater.
(Svo fallegt og epískt).

•Remembrance og Rampancy Part I : Melancholy eftir Einarus.
(Þegar ég hlustaði á það með gítarpörtunum frá Fran Dagostino, þá fylltist ég miklu gæsahúðarstolti)

•How to Save a Life og Vienna með The Fray.
(H.t.S.a.L. var náttúrulega klikkað í Scrubs)

•Let Go með Frou Frou.
(Garden State aftur að verki)

•Signal to Noise, More Than This, I Grieve, Here Comes the Flood og The Drop með Peter Gabriel.
(Þau gætu jafnvel verið fleiri)

•Good Riddance með Green Day.
(Besta lag Green Day - ekki spurning)

•Just Another Story með Jamiroquai.
(Fönkaðra en næstum því allt)

•Come What May, Tiny Dancer og Can you Feel the Love Tonight eftir Elton John.
(Jaðrar við kvikmyndatónlist en bara of gott til að sleppa því)

•Spain með Bobby McFerrin og Chick Corea.
(Magnað dúó)

•Part of Your World eftir Alan Menken.
(Reyndar úr teiknimynd en það verðskuldar að vera hérna)

•Everloving með Moby.
(Massívt)

•No Manchez Mi Vida með Molotov.
(Mexíkóskt rokkrapp eins og það gerist best... held ég)

•Retrovertigo með Mr. Bungle.
(Aðgengilegt en samt svo yndislega öðruvísi)

•Da Pacem Domine eftir Arvo Pärt.
(Gullfallegt og róandi)

•We're Not Alone með Peeping Tom.
(Chorusinn er geðveikur!)

•Orestes og The Noose með A Perfect Circle.
(Ein bestu rokklög sem ég hef heyrt)

•Comfortably Numb með Pink Floyd.
(Eina Pink Floyd lagið sem ég elska)

•Who Wants to Live Forever og Too Much Love Will Kill You með Queen.
(Sjitt, hvað hann syngur vel)

•Requiem For Larissa: IV. Largo eftir Valentin Silvestrov.
(Frábært að leggja sig með þetta í eyrunum)

•Bridge Over Troubled Water og The Only Living Boy in New York með Simon & Garfunkel.
(T.O.L.B.i.N.Y.: Garden State að þakka. B.O.T.W.: Það er bara sjúklega gott)

•Love og Father & Daughter með Paul Simon.
(Hann er ekki síðri sóló)

•Rape This Day, God Hates a Coward og Mayday með Tomahawk.
(Sjúklega góð „upppepplög“)

•Chapter Nine með Tomorrow Is Forever.
(Eina Mac Jams lagið sem fær að sitja á listanum (fyrir utan sjálfan mig (að sjálfsögðu (svona til að fá einn sviga í viðbót))))

•Lateralus og Triad með Tool.
(Bara fáránlega gott rokk)

•Soul With a Capital 'S' með Tower of Power.
(Það eina sem er fönkaðra en Just Another Story með Jamiroquai)

•Þar sem háfjöllin heilög rísa og Stúlkan í turninum eftir Tryggva M. Baldvinsson.
(Kemur það einhverjum á óvart?)

Jæja, vá.
Aðeins lengri listi en ég hafði ímyndað mér...
...og aðeins meiri tími sem fór í þetta en ég hélt.

Ef ég fell í sögu á morgun þá kenni ég þeim sem átti hugmyndina að þessu um - sem er a.m.k. ekki Hafsteinn.

Andaskinn

2007-12-02T19:50:00.000Z

Rakst á þetta í dag þegar ég átti að vera að læra.
Hlustaði á þetta nokkrum sinnum á meðan ég var að læra.
Bloggaði svo um þetta þegar ég átti að vera að læra.
Ég nenni ekki að læra lengur...

Í tilefni 1. des

2007-12-01T12:38:00.000Z

Þegar ég var að búa til playlistann „Íslenskt“ í iTunes hjá mér áðan, fékk ég sting fyrir hjartað þegar ég kom að Leoncie...

Athyglisbrestur

2007-11-30T00:38:00.000Z

1: Afhommunarnámskeið?!
2: Á laugardaginn klukkan 2.
1: Bíddu, ertu búinn að skrá mig?
2: Drífðu þig bara, þú hefur gott af því.
1: Ertu ekki að grínast, pabbi?
2: Ég er bara að reyna að hjálpa þér.
1: Fyndið að þú skulir kalla þetta að hjálpa...
2: Grín er mér ekki ofarlega í huga akkúrat núna.
1: Hættu þá að segja svona ömurlega brandara!
2: Indriði minn, ég held bara að þetta sé rétta lausnin.
1: Í guðanna bænum, pabbi!
2: Jonni bróðir sendi Ragnar á þetta námskeið og nú er hann fullkomlega heilbrigður.
1: Klamydía er sjúkdómur, pabbi - samkynhneigð er það ekki!
2: Langar þig ekki að læknast?
1: Maður getur ekki „læknast“ af samkynhneigð!
2: Neikvæðni hjálpar a.m.k. ekki til!
1: Ofboðslega ertu mikill fáviti!
2: Ógeðslega ert þú þrjóskur!
1: Pabbi, þrjóska tengist málinu ekki neitt - ég er bara svona og get ekkert breytt því.
2: Ragnar gat það...
1: Strákurinn er 14 ára; Hvað veit hann?!
2: Tólf... og hann veit greinilega nóg til að gera sér grein fyrir því að heimurinn hatar homma!
1: Umburðarlyndið í hámarki, heyri ég...
2: Útskýrðu bara fyrir mér af hverju þú vilt ekki verða betri manneskja.
1: Vilt þú ekki frekar segja mér af hverju þú ert svona sjúklega mikið á móti hommum?
2: Yngri bræður mínir eru báðir hommar...
1: Ýmir og Mímir?!
2: Þeir komu út sama dag og ég útskrifaðist úr menntó; Stálu allri athyglinni, helvískir...
1: ... Æ, greyið litla að hafa lent í svona skelfilegri lífsreynslu...
2: Öllum er illa við kaldhæðna homma.

Ég ætti kannski að fara að fylgjast með í jarðfræði í stað þess að skrifa svona vitleysu...

P.S. Það er nákvæmlega engin sérstök ástæða fyrir þessu dramatíska stafrófsleikriti... fyrsta orðið passaði bara vel inn og framhaldið þróaðist út frá því.

Fórnarlamb skammdegisins

2007-11-28T21:12:00.000Z

Ekki ég.
Mér finnst skammdegið soldið huggulegt.

Bloggið, aftur á móti, er orðið öllu litlausara og kaldara.
En mun svalara fyrir vikið.

Hressti einnig upp á linkana hér til hægri og skellti líka inn þessari fínu mynd sem ég tók úr garðinum mínum í síðustu viku.
Gaman að því.

Langaði bara að koma þessu á framfæri...

Skammir

2007-11-27T15:48:00.000Z

Nú ætla ég að skamma nokkra aðila. Vonið bara að þið séuð ekki á eftirfarandi lista.

Baldvin, sóknarmaður Berserkja og MR-ingur:
Ekki vera svona stór, maður!

Sæbjörn Valdimarsson, kvikmyndagagnrýnandi Morgunblaðsins:
2 stjörnur fyrir „Dan in Real Life“? Hún á klárlega meira skilið! Og ég hef ekki enn fyrirgefið þér fyrir „V for Vendetta“ yfirdrullið!

Manchester United, knattspyrnulið:
Hvað eruð þið að gera að tapa fyrir Bolton? Skamm!

Svalldóra, bróðir minn og mágkona:
Það líður lengri tími milli blogga hjá ykkur en mér! Og þá er mikið sagt!

Einar, fullkomin og umfram allt hógvær mannvera:
Hættu að blogga eitthvað út í loftið og drullastu til að læra!

Note to self:

2007-11-25T21:42:00.000Z

Aldrei nokkurn tímann, undir neinum kringumstæðum, ætla ég aftur að djamma langt fram á nótt kvöldið fyrir fótboltaleik.

Skamm, skamm, Einar.

Það breytir því samt ekki að við „ownuðum“ leikinn.

Úps

2007-11-20T21:54:00.000Z

Ég ætlaði ekkert að blogga. Ég hafði hugsað mér að gera það en hætti við á síðustu stundu.
En hvað gerist?
Ég rek mig í eitthvað og birti þar af leiðandi bloggið mitt. Sem innihélt ekkert. Nákvæmlega ekki neitt.

En það er náttúrulega ekkert nema gígantísk sóun á uppbyggilegu internetplássi, þið vitið - eitthvað heilsusamlegt til að vega upp á móti magni viðbjóðs, sem hægt er að finna alltof auðveldlega. M.a.s. þegar maður er ekki að reyna.

Þannig að vissu leyti má túlka þetta aðgerðarleysisleysi mitt sem tilraun til að gera heiminn að betri stað. A.m.k. vefheiminn.

Mikið djöfull er ég göfugur.

Leiðréttingar

2007-11-14T23:33:00.000Z

Ég hef ákveðið að nota þennan miðil minn í að leiðrétta nokkur atriði sem virðast vera algjör misskilningur.

1. Ég er EKKI hættur að blogga, langt í frá. Þannig að, Sía, þú þarft alls ekki að eyða mér úr eftirlætisfrændaminninu. Þú þarft ekki einu sinni að eyða mér úr bookmarks.

2. Ég er EKKI svona feitur um kálfana. Ég er meiddur og bólginn.

3. Litli færanlegi lampaskermurinn heima hjá mér er EKKI einhver klikkuð tækninýjug. Þetta er hún litla vesalings Loppa mín.

4. Ég er EKKI með bíladellu. Furðulegt hvað margir gera ráð fyrir því.

5. Ég er EKKI að trassa fótboltaæfingar. Sjá útskýringu við lið 2.

6. Justin Timberlake er EKKI skemmtilegur tónlistarmaður. Nei nei.

7.Ég er EKKI herra Norðurland. Löng saga. Spyrjið mig endilega út í hana þegar þið hittið mig.

Og þar hafið þið það.

Tímamót

2007-11-02T14:17:00.000Z

Hér með er fyrsta skólabloggið mitt á ferlinum hafið.

Erfitt það er rétta úrlausn að fá,
-andskotans torskildi fjári!
Tröllslegt hefur hann tak mér á,
talningarfræðinnar ári.

Og hér með lýkur þessu sama merkisbloggi.
...og húrra fyrir því.

Egótripptími

2007-10-26T20:02:00.000Z

Something Sinister

"Down"-heilkenni

2007-10-25T19:38:00.000Z

Ég held að sorgmæddasta vera í heimi (kannski fyrir utan þennan) sé helvítis kallinn í hraðamælingarskiltinu á Suðurnesvegi.
Hann er bara ALLTAF í einhverri helvítis fýlu.

Bölvaður ræfillinn.

Deja Vu?

2007-10-16T23:40:00.000Z

Eftir fótboltaæfingu gærkvöldsins er afar kunnugleg sveigja á nefinu á mér. Hún er ekki eðlileg og orsakast af olnboganum á ónefndum samherja mínum hvern ég fékk af þónokkru afli í andlitið á mér.
Nú er nefið á mér skakkt. Aftur.
Nú er mér illt í nefinu. Aftur.
Nú mun ég þurfa að ganga í gegnum helvítis réttingaraðgerðina. Aftur.

Deja Vu er ekki vinur minn.

P.S. Þetta blogg er tileinkað skónum hennar Alex. Það er kannski ekki jafnlangt og skóhælarnir eru, en ég vona að þetta dugi.
:)

Gleymska

2007-10-14T19:21:00.000Z

Einhvern tímann í dag fékk ég góða hugmynd að örbloggi. Hugmyndin var fyndin og stutt - uppfyllir öll skilyrði fyrir gott örblogg.
En nú man ég ekki hver hugmyndin var, þannig að þetta örblogg verður að nægja í bili. En það uppfyllir aðeins annað skilyrðið...
...og getið nú!

Heimferð

2007-09-26T22:07:00.000Z

„Fyrirgefðu, en þetta er ekki stysta leiðin út á Nes!“
Strax og ég hafði sagt þetta og sá hlátursblandinn hneykslunarsvipinn á fólkinu í kringum gerði ég mér grein fyrir mistökum mínum. Ég var búinn að gleyma því hvernig það var að sitja í strætó.
Ég þagnaði samstundis og ákvað þess í stað, í tilraun til að forðast stingandi augnaráð gömlu konunnar sem sat á móti mér, að stara á beyglaða stuðarann á Toyotunni við hliðina á strætónum. Sú tilraun heppnaðist ekki. Ég fann fyrir augnaráði hennar á eyranu á mér.
Ég leit frá glugganum og á konuna. Hún blikkaði ekki einu sinni. Starði bara á mig í gegnum rautt, úfið hárið og þykkt strætóloftið. Þetta var farið að verða ansi óþægilegt. Þá fór ég að velta því fyrir mér hvaða ástæðu hún gæti haft fyrir þessari einhliða störukeppni sinni. Hún var varla svona hneyksluð á vingjarnlegu ábendingunni minni til bílsjórans. Það var ekki mögulegt. Eða hvað?
Það var eitthvað við hana sem sagði mér að hún væri tíður gestur í strætisvögnum höfuðborgarsvæðisins. Kannski var það snjáða, græna dúnúlpan sem hún var í eða Krónupokinn sem hún ríghélt í þar sem hún sat grafkyrr í sætinu sínu og starði inn í höfuðið á mér. Ég reyndi að sjá hvað var í pokanum en miðað við það hvernig hún ríghélt í hann hafði hún greinilega ákveðið að það skyldi enginn gera.
Og enn starði hún.
Ég var farinn að svitna óþægilega mikið. Svo mikið að ég skildi í rauninni ekki af hverju unga stelpan sem sat við hliðina á mér var ekki búinn að færa sig. En hún sat sem fastast og fiktaði í farsímanum sínum og virtist ekki einu sinni taka eftir gömlu konunni. Hvernig fór hún eiginlega að því? Miðað við einbeitingarsvip gömlu konunnar kom það mér á óvart að það heyrðist ekki í augnaráðinu kljúfa loftið. Ég gat ekki verið sá eini sem tók eftir henni. Eftir að hafa litið stuttlega yfir hópinn sá ég að mér skjátlaðist. Allir aðrir voru að hugsa um eitthvað allt annað.
Ég, aftur á móti, gat ekki hugsað um neitt. Hún var farinn að brenna hugsanir mínar jafnóðum og þær urðu til. „Hvað gæti helvítis kellingin verið að hugsa?“ hugsaði ég. En sá þankagangur náði ekki lengra.
Ég prófaði að loka augunum. Ég lokaði þeim svo fast að mig verkjaði, en samt sá ég augun í konunni. Þau voru gróin föst í heilann á mér. Ég lokaði þeim enn fastar og hugsaði aldrei um það hve heimskulegur ég hlyti að líta út. Ég gat það hvort sem er ekki.
Skyndilega opnaði ég augun. Það var ekki mín ákvörðun. Háværi dynkurinn olli því. Ég leit rakleiðis á gömlu konunna og mér til mikillar furðu var Krónupokinn ekki lengur grafinn í fangið á henni. Hann lá nú yfir hnén á henni og innihaldið hafði dottið í gólfið með látum.
Þrjár bjórflöskur rúlluðu nú fram og aftur við fætur hennar í takt við beygjur strætósins. Í pokanum sást svo glitta í tvær til viðbótar sem og litla flösku af hóstasafti. En konan hafði engan áhuga á flöskunum sínum. Hún sat bara sem fastast og boraði smám saman í gegnum höfuðið á mér.
Unga stelpan við hliðina á mér hafði nú litið upp frá símanum sínum. Hún beygði sig fram í sætinu og tók upp eina flöskuna. Af svipnum að dæma var stelpan ekki byrjuð í menntaskóla ennþá. Hún virti fyrir sér flöskuna í andartak áður en hún rétti gömlu konunni.
„Fyrirgefðu, en þú misstir þetta.“
Gamla konan ansaði engu og hélt áfram að kveikja í hugsunum mínum.
„Fyrirgefðu,“ endurtók unga stelpan, „þú misstir flöskuna þína!“
Gamla konan hreyfði sig ekki.
Unga stelpan sveiflaði flöskunni létt fyrir framan hrukkótt andlit gömlu konunnar í leit að viðbrögðum. Hún fann engin.
Nú fóru fleiri farþegar að veita gömlu konunni eftirtekt. Áhugaleysi hennar kom öllum til mikillar furðu. Venjulega myndi fólk sýna einhver viðbrögð við því að vera með skítuga bjórflösku nokkrum sentímetrum frá nefinu á sér, ef ekki nema að skilja eftir smá móðu á glerinu.
Ég var greinilega ekki sá eini sem tók eftir því því nú stóð lágvaxinn, herðabreiður maður og gekk hröðum, litlum skrefum í átt að gömlu konunni. Hann bað ungu stelpuna um að færa sig frá, greip um handlegg konunnar - sem ennþá sýndi enginn viðbrögð og starði sem fastast inn í höfuðið á mér - og leit á úrið sitt.
Eftir nokkrar sekúndur af algjörri dauðaþögn andvarpaði maðurinn. Hann sleppti hönd konunnar. Stóð því næst upp, hallaði sér að henni, lagði höndina yfir andlit hennar og lokaði augunum.
Loksins friður.

-Einar S. Tryggvason

(Taka skal fram að þetta er 98% skáldskapur - ég fór í alvörunni í strætó í dag.)

Daglegt líf

2007-09-19T17:05:00.000Z

Er til verri byrjun á skóladegi en að...
...mæta of seint,
...fatta að maður gleymdi mikilvægum bókum,
...vera rekinn út úr tíma fyrir smámuni,
...gleyma því að maður átti að flytja fyrirlestur þennan dag,
...sparka fast í þröskuld á leið í hádegishlé,
...vera að lokum hafnað af stelpunni sem maður er hrifinn af?

Ég held ekki.
Þess vegna er ég helvíti feginn því að minn dagur var ekki svona.

Mig langaði bara að koma því á framfæri.

P.S. Á meðan ég man - hrós dagsins fær Baldvin Kári Sveinbjörnsson fyrir framúrskarandi leik í Veðramótum :)

Bissí deis!

2007-09-11T00:26:00.000Z

Alvöru-Einar og Blogg-Einar eru líklega að miklu leyti andhverfur hvors annars. A.m.k. lítur það út fyrir að svo sé. Til að mynda hefur Blogg-Einar ekki gert sjitt í heillangan tíma en á meðan hefur Alvöru-Einar farið hamförum í aðgerðum og stússi.

Fyrst ber að nefna Busadaginn og -kvöldið.
Ég vil ennþá meina að Busavígsla MRinga sé ein svalasta hefð sem ég hef orðið vitni að og hún er bara svalari þegar maður horfir á hana klæddur í tóga. Og málaður. Og ofboðslega reiður út í busakvikindin. Þegar „O Fortuna“ fer á fullt flug og við byrjum öll að öskra á leiðinni upp göngustíginn að MR þá fékk ég svo svakalega gæsahúð að það var ekki fyndið. Og ég neita að trúa því að það hafi nokkuð með það að gera að ég var ekki í neinu nema nærbuxum, laki og sandölum í rigningu og íslenskri septembergolu.
Ég hef sjaldan glaðst svo mikið yfir hræðslu annarra.
Seinna sama dag hófst svo partýið. Sjötti Z og þriðji I fögnuðu þá saman í veislu þar sem drykkjuhlutfallið var tógaklæddum sjötta bekk mjög í hag. Eðlilega.
En til að gera langa og æðislega skemmtilega sögu mjög stutta og frekar óspennandi þá er þetta eflaust besta fyrirpartý sem ég hef farið í. Ballið var aftur á móti ekkert æðislegt, en þá sigtar maður þá minningu bara í burtu.

Föstudagurinn byrjaði á afskaplega þreyttum, mygluðum og hljóðum skóladegi, sem er ekki óalgengt eftir böll sem þessi. En ég var nokkuð hress. Ég þurfti að vera nokkuð hress þar sem mín beið annað partý um kvöldið: Lokahóf meistaraflokks Álftaness.
Eins og við má búast frá slíkum íþróttapartýum var fátt annað gert en að drekka, borða, drekka, reykja og skemmta sér - oftar en ekki við það að drekka. Einhvers staðar á milli atriða í þessu stífa prógrammi var svo verðlaunaafhending. Veitt voru verðlaun fyrir:

Ljótasta mark ársins: Guðbjörn Sæmundsson.
Flottasta mark ársins: Ómar „Bangsi“ Rafnsson.
Gullkorn ársins: Yðar einlægur. („Ég finn greindarvísitöluna mína lækka við það að hlusta á þá tala saman!“)
Vinsælasti leikmaðurinn: Ragnar Arinbjarnarson.
Mestu framfarir: Yðar einlægur.
Leikmaður ársins: Andri Janusson.

Þannig að þið getið ímyndað ykkur hvort ég var ekki ánægður þetta kvöld.
En þegar verðlaunaafhendingu var lokið hélt teitið áfram þar til þar var búið, enda er það venjan með partý.

Laugardagurinn byrjaði svo eldsnemma á fótbolta uppi í Mosfellsbæ á Firmamóti. En vegna atburða kvöldsins á undan var frammistaða mín þar ekkert sem ég ætla að minnast á - því annars gæti ég þurft að skila bikarnum mínum. Ég ætla líka að sleppa því að minnast á landsleikinn sem ég fór á vegna spælingar. Og fyrst ég er í því að minnast ekki á hluti þá ætla ég ekkert að minnast á chillið/rúntinn um kvöldið með Partýpleis-fólkinu, tölvuleikinn sem ég keypti mér í gær og hef verið að spila síðan - eða svo gott sem - og ég ætla alls ekki að minnast á fyrstu æfinguna mína sem þjálfari 8. flokks barna á Álftanesi. Enda var hún svo fámenn og róleg að ef ég myndi minnast á hana, þá mynduð þið biðja mig um að hafa aldrei gert það. Sem ég er að gera - eða... ekki.

...ég er að fá hausverk....

Nenni ég að blogga?

2007-09-09T22:01:00.000Z

Greinilega ekki.

Vonandi á morgun.

Babelfish.altavista.com

2007-08-29T23:18:00.000Z

Ljóðrænasti staður á jarðríki.
Leyfið mér að gefa ykkur dæmi:

1. Skrifið einfaldan texta á ensku. Í þessu tilfelli ætla ég að nota textann:

„I am only writing this block of text so I can show you how poetic these words can become once I have translated them back and forth.“

2. Þýðið textabrotið fram og aftur á milli hinna ýmsu tungumála með því að nota Babelfish.
3. Lesið lokaútkomuna á ensku. Í þessu tilfelli breytist textabrotið í:

„I write only this block from test can you show that, how much poetic this tests you can have translated me of starmi very in former times forward and backwards.“

4. Verið dolfallinn yfir dýptinni og dulúðinni í hinu nýja textabroti. (Eða skellið upp úr - það er ekki óeðlilegt.)

Mig langar afskaplega mikið að semja lag með slíkum texta...

Loksins

2007-08-28T00:47:00.000Z

Það tók bara 4 mánuði, en það er loksins komið.

Out of Time eftir Einarus

Tjútt og tan og léleg slagorð!

2007-08-22T17:21:00.000Z

Já, lífið getur loksins haldið áfram - ég er kominn heim.
Og aðeins of snemma ef ég á að vera hreinskilinn.
Ein vika var kannski aðeins of stutt. Hún leið a.m.k. aðeins of hratt fyrir minn smekk.
Kannski vegna þess að rútínan var svo regluleg og skemmtileg, ég veit það ekki. En hún var semsagt í grófum dráttum svona:

1. Vakna upp úr hádegi.
2. Leggjast út á sólbekk/strönd með bók og liggja í leti í nokkurn tíma.
3. Fara inn á herbergi í smástund, þrífa sig og jafnvel leggja sig aðeins.
4. Fá sér að borða einhvers staðar.
5. Fara út á svalir heima á hóteli með nóg af "vökva".
6. Halda niður í bæ í leit að meiri "vökva".
7. Koma heim milli 6 og 8, stúta vatni í lítravís og skríða upp í rúm.
8. Endurtaka skref 1-7.

Þó var fleira að finna á Tene en "vökva" og sól. Þar voru líka háværar, pirrandi apabrúður sem öskruðu úr sér sitt litla mekaníska líf, litlir hraðskreiðir kakkalakkar, uppáþrengjandi starfsfólk skemmtistaða, svartir gleraugna- og úrsalar sem höfðu á einhvern ótrúlegan hátt fundið upp nýja leið til viðskipta; þeir gefa manni fríar vörur gegn því að við gefum þeim einhverja smá skiptimynt. Það er það minnsta sem maður getur gert fyrir fríar vörur, ekki satt?
Og ekki má gleyma hinum fríða flokki nemenda Lærða skólans í Reykjavík sem varla var hægt að tvífóta fyrir.Þar á meðal var að finna:
a) fólk sem ég þekki vel
b) fólk sem ég kannaðist við
c) fólk sem ég hafði aldrei talað við áður.
Síðasti flokkurinn var eiginlega sá sem gerði ferðina eins skemmtilega og raun bar vitni.

En til að gera langa sögu mjög stutta:
Besta útlandaferð lífs míns.

Heiðarleiki => Powerade

2007-07-31T01:02:00.000Z

Fótboltaæfing
=>Ganga frá dótinu með Ellunum
=>Finna DVD-disk í mölinni
=>Skila disknum á Bessann
=>Fá Powerade í fundarlaun.

Heiðarleikinn bragðast vel.

Vikan í 17 orðum á dag

2007-07-19T22:01:00.000Z

Sunnudagur:
Vaknaði seint, þreyttur, eftir grillið hjá Oddi. Fór í tívolíið og í gott bíó með góðu fólki.

Mánudagur:
Fékk mígrenikast þannig að ég sleppti vinnu. Fór á fótboltaæfingu og hitti seinna sama ofangreinda góða fólk.

Þriðjudagur:
Rólegur vinnudagur. Fór á fótboltaæfingu og meiddi mig í tánni. Bauð góðu fólki í grill og gaman.

Miðvikudagur:
Gerðum *ekkert* í vinnunni. Fékk RayBan sólgleraugun mín úr viðgerð og samdi góða byrjun á nýju lagi.

Fimmtudagur:
Blotnaði í vinnunni. Var mjög illt í tánni en fór samt á fótboltaæfingu. Skrifaði frekar súra bloggfærslu.

Af hverju 17 orð á dag?
...af hverju ekki?

Stereoflipp

2007-07-14T14:17:00.001Z

Þetta er örugglega eitt það flippaðasta sem ég hef hlustað á.
Setjið á ykkur heyrnatól (það verður að hlusta á þetta í heyrnatólum, annars virkar það ekki), smellið á linkinn hér fyrir ofan, hunsið alla portúgölskuna á síðunni og smellið bara beint á "play" takkann og njótið!

Hroki og fáviska

2007-07-10T15:59:00.000Z

Fólk er fífl.

Þetta er frasi sem ég haft mikla trú á síðustu ár og þá *sérstaklega* í sambandi við internetheiminn. Að sjálfsögðu er þetta ekkert algild regla, því eins og með flestar aðrar reglur (ef ekki allar) eru undantekningar.
Ástæða þess að ég minnist á þetta núna er sú að ég var aðeins í sakleysi mínu að fletta í gegnum www.imdb.com og skoða ýmsar myndir sem og umsagnir um nokkrar þeirra. Það er alveg sama hve góðar myndirnar þykja, það eru alltaf slatti af einstaklingum sem eru mættir til að drulla yfir hlutina.
En ekki misskilja mig. Allir hafa rétt á sínum skoðunum og allt það dæmi. Ef einhver er ekki hrifin af einhverju, þá má sá hinn sami alveg láta það í ljós. Ég veit að ég hef gert það og ég mun halda áfram að gera það (t.d. núna : Mér finnst Dark Side of the Moon með Pink Floyd leiðinlegur). En það er þegar fólk drullar yfir skoðanir annarra og heldur því fram að sínar skoðanir séu þeim æðri sem mér finnst komið nóg.

Ég var sem sagt að lesa umsagnir frá ýmsu fólki um hinar ýmsu myndir, þá sér í lagi Garden State og Oldboy.
Eins og alkunnugt er er Garden State ein af mínum uppáhaldsmyndum og hún hafði einhver áhrif á mig sem engin mynd hefur áður gert. Mér fannst hún bara eitthvað svo hjartnæm og sæt að ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið. Þess vegna fer það mjög illa í mig þegar einhver Gummi fyrir vestan segir: "I just want to reiterate how bad this movie is. If you like this movie, then you just haven't seen many movies. This is a cliché, self indulgent, angst ridden high school teen movie.".
Þetta er það sem ég þoli ekki við "fólk" (munið : undantekningar).
Hvaða rétt hefur þessi manneskja til að fullyrða eitthvað svona um kvikmyndasmekk minn (og greinilega marga annarra - Garden State er með 8,0 í einkunn)?
Sömu sögu er að segja af Oldboy. Þarna er mynd sem vakti áhuga minn á erlendum myndum og opnaði fyrir mér nýjar dyr inn í nýjan kvikmyndaheim. Og aftur fer það í mig þegar einhver Sigga fyrir austan segir : "I realized too late that all of the positive reviews are posted by teenage boys. Grow up, boys. Grow up. Go out and see the world."
Ég kýs að telja mig vera nokkuð þroskaðan einstakling og þess vegna verð ég hreinlega pirraður út í slíkar yfirlýsingar.

Kannski eru margir ósammála mér og finnst ég vera að taka þessu of persónulega.
Það er líka bara allt í lagi. Fólki má alveg finnast það. En strax og það fer að gera lítið úr mínum skoðunum þá fæ ég nóg.

Smekkur fólks og skoðanir er ekki rökræðuhæft efni.

Mr. Skallagrímsson

2007-07-06T00:28:00.000Z

Kóm(ed)ísku jafnvægi hefur verið komið á á ný.

Í gær fór ég á Evan Almighty með miklar hláturtengdar væntingar og uppskar mjög lítið.
Í kvöld fór ég á Mr. Skallagrímsson með sæmilegar hláturtengdar væntingar og uppskar svo miklu, miklu meira.

Þessi sýning var svo miklu skemmtilegri, svo miklu fyndnari og svo miklu notalegri (óformleg og kammó) en ég hafði ímyndað mér. SVONA á að kenna þetta í menntaskólum!

Evan-gelísk vonbrigði

2007-07-05T00:42:00.000Z

Ég var kannski ekkert búinn að búa mig undir neitt meistaraverk en ég átti nú von á því að geta hlegið duglega að mynd sem inniheldur Steve Carell, Morgan Freeman, John Goodman og Wöndu Sykes.

"Duglega" voru allt of háar væntingar.

Auðvitað voru sniðugir brandarar í þessu og að sjálfsögðu er alltaf hægt að hlæja að Steve Carell öskrandi af hræðslu. En það endist manni bara í ákveðinn tíma. Húmorinn var miklu fjölskylduvænni en ég átti von á (t.d. má nefna 5 mínútna langa atriðið sem sýnir Steve Carell meiða sig á margvíslegan hátt við smíðar) og eftir hlé (sem ég er ennþá ósáttur við, btw) vék húmorinn fyrir kjánalega augljósri leið til að benda á hinn kristna boðskap myndarinnar. Það er ekki laust við það að maður hafi fengið smá kjánahroll oftar en sex (ca.) sinnum.

Þetta er kannski ekkert svo slæm mynd, ef þú ferð á hana í von um að sjá fyndna fjölskyldumynd með fullt, fullt, fullt af dýrum. En ef þú ert að leita að "frábærri gamanmynd", þá myndi ég bara geyma peninginn og leigja mér Clerks 2 á DVD í staðinn.

Viðlíkingar

2007-07-03T00:44:00.000Z

Einhver lítil stelpa: *bendir á mig á fótboltaæfingu mfl. Álftaness* "Hey, vá - Eiður Smári er að æfa með þeim!"

Heiðdís: "Þú ert nákvæmlega eins og gaurinn, þarna! Þessi sem leikur í "The Mummy"!"

Árdís (minnir mig): "Mér hefur alltaf fundist þú soldið líkur Mr. Incredible..."

Já... þið segið það...
Hreint út sagt sláandi.

Lagakast

2007-06-28T22:14:00.000Z

Ég átti mín fyrstu kynni við lögregluna síðasta laugardag og ef það er alltaf svona skemmtilegt þá er ég alveg tilbúinn til að íhuga það að gera þetta að áhugamáli mínu.
Þessi laugardagur hafði verið langur og skemmtilegur. Byrjaði fyrir alvöru þegar ég, Klemmi og Atli fórum í sund í Laugardalslaug og hittum þar fyrir Elfar, Davíð og seinna meir Steinunni. Eftir 2-3 tíma sundsprett (og vægar líkamsmeiðingar) fengum við okkur í gogginn á American Style. Þar leyfði ég myndlistarhæfileikum mínum að blómstra þegar ég skapaði persónu sem ég kýs að kalla "Vegga" (nf = Veggi). Hann samanstóð sem sagt úr grænmetisbitum og kartöflubútum - glæsileg fígúra. Svo glæsileg að stelpan sem tók til af borðinu eftir okkur sótti vinkonu sína til að sýna henni... svo stútaði tíkin Vegga.
...

Eftir ömurlegan póker (allur póker er ömurlegur póker ef veskið er ekki þyngra eftir á...) fórum við niður í bæ. Eftir stutt stopp á N-einum við Hringbraut tókum við stefnuna á Laugaveginn og keyrðum þess vegna eftir gömlu Hringbrautinni og stoppuðum á ljósunum við Snorrabraut.
Þá hófst fjörið.
Viktor stekkur út úr bílnum mínum, með hrekkjalómsglampa í augunum, hleypur að bíl Steinunnar sem var stopp fyrir framan okkur og byrjar að lyfta upp rúðuþurrkum, opna bílhurðir o.þ.h. skemmtilegheit. Klemenz, sem sat í bíl Steinunnar, er ekki náungi sem lætur slíkt viðgangast og gerði því slíkt hið sama við minn bíl, auk þess sem hann stal tösku Davíðs í leiðinni. Davíð rýkur þá út úr bílnum og ræðst á Klemma sem var búinn að fela sig í skottinu á bíl Steinunnar - Yarisnum hennar Steinunnar, svo þið getið ímyndað ykkur plássið.
Þ.a. staðan er svona: Klemmi liggur kraminn í skottinu á Yaris með Davíð ofan á sér, Viktor með rúðuþurrku í höndinni, ég úti að loka bílhurðunum á bílnum mínum og bíllinn minn því ökumannslaus. Þá gerðum við okkur grein fyrir því að hinum megin við götuna hafði stoppað lögreglubíll með blikkandi ljós.

Præsless.

(P.S. Engin sekt - bara ábending um að vera bara heima ef við ætlum að haga okkur eins og fífl.)

Þversögn

2007-06-28T00:48:00.000Z

Vegna þess hve mikið ég hef haft að gera hef ég efni í gígantískt blogg en ég hef haft svo mikið að gera að bloggið sjálft verður að bíða betri tíma.

...vonandi á morgun...

(Btw: Himininn við sólina kl. 00:30 áðan var ein fallegasta sjón sem ég hef séð...
...nánast efni í blogg út af fyrir sig. Verst að ég hef haft svona mikið að gera.)

Djók?

2007-06-19T01:06:00.000Z

(Keiluhöllinni í Öskjuhlíð kl. 22:30 (ca.))

Afgreiðslustelpa: ...og hvað er skónúmerið þitt?
Ég: 48.
Afgreiðslustelpa: Ertu að grínast?
Ég: Heh, nei.
Random viðskiptavinur: Sjiiiiiiitt....

Stríð og friður

2007-06-06T00:11:00.000Z

Hér með lýkur minni mánaðalöngu eftirhermu af hroðalega lélegum bloggara og vona ég að þið hafið notið vel.

Margt hefur drifið á daga mína síðan ég tók mér ofangreint afrek fyrir hendur á má þar helst nefna:

1. Ég kláraði prófin, stóðst þau öll - sum aðeins tæplegar en önnur - og er því öruggur inn í 6.bekk!

2. Ég hóf í kjölfarið garðvinnu í Garðakirkjugarði á Garðaholti í Garðabæ (það er í svona aðstöðu sem óska þess að ég þekkti einhvern sem heitir Garðar...). Mín biðu þó óvæntar fréttir þar sem ég hafði undirbúið mig undir að hefja störf með 5 stelpum en mætti þess í stað á vinnustað þar sem strákar eru í meirihluta. Ánægjuleg uppgötvun? Við látum svarið bíða betri tíma...

3. Ég held áfram að æfa með meistaraflokki Álftaness sem situr nú eins og stendur í 4. sæti síns riðils í þriðju deildinni með 2 stig eftir 3 leiki. í ljósi þessa gengis finnst mér nauðsynlegt að taka það fram að ég hef ekki spilað í þessum leikjum.

4. Ég sá Sigga Hall ganga syngjandi í átt að bílnum sínum niðri í miðbæ.

5. Ég er skráður á sumarnámskeið í hljómfræði I í Listaháskóla Íslands og fer létt með... ennþá...

6. Ég fór á Álftnesinga-"Reunion" síðustu helgi til að fagna því að við vorum öll í Álftanesskóla á einhverjum tímapunkti. Það er gaman að fagna hlutum. Í góðra vina hóp. Í ágætu veðri. Í partýi þar sem boðið er upp á bollu.

7. Ég keyrði minn fyrsta Laugavegsrúnt á föstudaginn var. Ég varð þreyttur í vinstri fætinum.

8. Ég var kallaður "köttaður" mér til mikillar ánægju. Ánægjan dvínaði örlítið er ég uppgötvaði að hrósið kom frá hálfberum karlmanni.

9. Ég skrifaði langa bloggfærslu.

10. Ég fór að sofa eftir að hafa skrifað langa bloggfærslu.

...

Hugrenningar MRings í seinni hluta maímánaðar

2007-05-21T14:42:00.000Z

Bluuuuuuurrrrghhhhh....

Veió, veió!

2007-04-26T17:15:00.000Z

Allt er þegar þrennt er:

“Blasphemous Cacophony”

Þið hljótið að eiga 10-20$ aflögu...

Þvaður

2007-04-26T00:38:00.000Z

Mikið djö**ll getur José Mourinho farið í taugarnar á mér...

Truflun

2007-04-24T23:55:00.000Z

Ég var alveg við það að blogga um fótbolta en þá tók ég eftir að Zach Braff var gestur hjá Jay Leno.

Í stuttu máli - bloggmómentið er horfið.

Btw, fannst einhverjum öðrum eins og Jay Leno hefði engan áhuga á að tala við Zach?
Bara pæling...

Bömmer

2007-04-24T00:29:00.000Z

1. "Komið bara, helvítis sjöttu bekkingar - þið getið ekki sjitt!
*Ding, ding*
"Oh, sjitt..."

2. "Einar, áttu ekki að mæta klukkan 9:40 á morgun?
"Jú."
"Ekki lengur. Þú þarft fara með mér með bílinn í viðgerð. Stilltu klukkuna á hálf átta."

3. "Einar! Gerðu þig kláran til að fara inná! Ö, nei annars. Elli - farð ÞÚ inná!"

Mánudagurinn tuttugasti og þriðji hefur aldrei verið minn happadagur...

Flashback

2007-04-16T23:12:00.000Z

Af einhverjum ástæðum datt ég í það að skoða gamlar bloggfærslur (þar var ekki þverfótað fyrir kommentum - langflest milli Evu og Stebba...) og rakst ég þar á þessa færslu.
Mér datt þá í hug að endurnýja "Áður en ég dey ætla ég að..."-flokkinn.

Þá:
Áður en ég dey ætla ég að...
...verða "MacJammer of the week".
(Þetta mun líklega aldrei gerast þar sem búið er að leggja þann leik niður, og réttilega. Var bara komið út í klíkuskap og vesen.)
...fara á Old Trafford.
...vinna fótboltamót.
...semja sönglag.
(Klárað með stæl!)
...geta sungið fyrir framan fólk.
...græða pening fyrir tónlist.
...sofa undir berum himni.

Nú:
Áður en ég dey ætla ég að...
...fara á Old Trafford.
...vinna fótboltamót.
...geta sungið fyrir framan fólk.
...græða pening fyrir tónlist.
...sofa undir berum himni.
...skora mark í Íslandsmótinu í knattspyrnu.
...vinna í póker.

Mér finnst líka réttast að í tilefni þessarar nostalgíufærslu fái ég a.m.k. 50 komment líkt og í gamla daga.

...kannski er það ekkert sniðugt...

Játning

2007-04-14T20:13:00.000Z

Hæ.
Ég heiti Einar og ég er ekki spilafíkill.
Mér finnst hins vegar ofboðslega gaman að reyna að vinna pening, t.d. í póker og spilakössum.
Ég kann að hætta á réttum tíma, en hins vegar kann ég ekki eins vel að byrja ekki.

Þessi játning var bara inngangurinn að aðalefni bloggsins sem samanstendur reyndar eiginlega bara af einni setningu.

Ekkert gengur eins og hægt og gamlar konur í spilakössum!

Takk fyrir.

Megasvalt

2007-04-07T11:40:00.000Z

Eitt svalasta rokklag sem ég veit um...
Ég bara elska effektinn í þessari grímu!

En, já, ég veit.
Afspyrnuslæm færsla....

P.S. Á meðan ég man: Ta-dah!

Stafrófsflipp

2007-03-10T00:14:00.000Z

1:Alli sagði að ég væri fífl!
2:Ábyggilega...
1:Bíddu, ertu sammála honum?
2Drengur, ég er að segja að hann hafi ábyggilega sagt það
1:Ertu að kalla mig fífl?
2:Ég er ekki að segja það!
1:Fjandi ertu leiðinlegur!
2:Guð minn góður...
1:Haltu kjafti!
2:Iss, geturðu ekki komið með betra svar en þetta?
1:Í rauninni get ég það ekki...
2:Jú, þú hlýtur að geta betur!
1:Kannski hafði Alli rétt fyrir sér?
2:Láttu ekki svona, þú ert ekki fífl!
1:Má vera, en hvað ef ég er í alvörunni geðveikt fífl?
2:Nonni, þú ert ekki fífl!
1:Ojú - ég er orðinn hræddur um það
2:Ó, Guð minn góður...
1:Prentum bara á bolinn minn „Nonni er fífl“ svo allir viti það örugglega!
2:Reyndar á ég einn slíkan?
1:Seldi Alli þér hann?
2:Tæknilega séð, já.
1:Undarlegur gaur, hann Alli.
2:Útlenskur í þokkabót!
1:Vestur-Íslendingar eru ekki útlendingar...
2:Yngvi segir annað!
1:Ýngvi er líka fífl!
2:Þú meinar „Yngvi“, er það ekki?
1:Æ, hvaða máli skiptir það?
2:Öllu! Ertu fífl eða...?

Éreggi fávidi!

2007-03-06T00:46:00.000Z

Joel Schumacher er greinilega ekki sammála mér.

Ég var á The Number 23 núna áðan og það er svo sem ágæt mynd. Samt sem áður er einn stór galli á henni. Hún er fáránlega mikið „idiot-proof“.

Bíómynd: „Bla bla bla gerðist 19. apríl. 19 plús 4 er 23!“
Ég: [Kaldhæðni] Haaaaa?! [/Kaldhæðni]

Bíómynd: „2/3... ,666. 666 - tala Djöfulsins.“
Ég: [Kaldhæðni] Eins gott þú útskýrðir þetta fyrir mér, ég var nefnilega alveg týndur í samhenginu hérna...[/Kaldhæðni]

Bíómynd: „32! 32 er 23 afturábak!!“
Ég: [Dauðans alvara] Ég get svarið það, gaurinn er að gera grín að mér![/Dauðans alvara]

Boðskapur: Við vorum nógu klár til að koma okkur í bíóið, kaupa bíómiðann og finna réttan sal - við hljótum að vera nógu klár til að geta séð sjálf að 10+13=23.
Eða hvað?

Ágætis byrjun

2007-03-04T23:49:00.000Z

Ég náði merkum áfanga í lífi mínu í gærkvöld þegar ég fór á mína fyrstu alvöru rokktónleika. Fram að þeim var það stærsta sem ég hafði farið á flutningur Sinfóníuhljómsveitar Íslands á Vorblótinu, Bobby McFerrin í Háskólabíói og Sir Elton John í frystihúsi.
En nú hafa tónleikar Incubus í Laugardalshöll vinninginn!

Persónulega fannst mér þessir tónleikar frábærir, þ.e.a.s. strax og Incubus byrjaði að spila, því Mínus finnst mér einstaklega óheillandi hljómsveit og ekki var tónlistin sem var spiluð á milli hljómsveitanna betri. Þögnin hefði verið betri en það.

Þeir tóku lög af flestum geisladiskum sínum (slepptu Enjoy Incubus/Fungus Amongus, enda kannski of gamalt fyrir marga Incubus-aðdáendur) við mikinn fögnuð gesta, þá sérstaklega við þeirra frægustu lög (döh...), þ.e.a.s. Drive, Wish You Were Here, Megalomaniac, Anna Molly o.s.frv. Þeir tóku reyndar ekki Make Yourself - eitt af mínum uppáhalds Incubus lögum - en ég get fyrirgefið þeim það.
Ekki nóg með að tónlistin hafi verið góð og flutningurinn frábær, þá var sýningin allmögnuð líka, sérstaklega laaangi og súrrealískt svali millikaflinn í Sick Sad Little Word.
Æði.

Lang-, lang-, LANGbestu rokktónleikar sem ég hef séð! (döh...)

P.S. Brandon Boyd talaði meiri íslensku en allir meðlimir Mínus til samans.
Gaman að því.

Húmor

2007-03-02T00:55:00.000Z

Breiðhyltingar eru svo barnalegir...

...en við unnum, svo hí á þá!

(Mynd fengin héðan.)

Hver hatar fýluferðir?

2007-02-22T00:19:00.000Z

Ég!

Ég gerði mér ferð í Kringluna í dag til að kaupa mér ýmislegt smálegt, þ.e. enskubók og Simpsons, en endaði á að kaupa, eins og upphafleg spurning mín gefur til kynna, ekki neitt.
9. þáttaröð af The Simpsons er ekki komin í verslanir, ÞRÁTT FYRIR að BT hafi auglýst hana síðustu helgi og ég fann enga enskbókanna, sem er afar sérstakt þar sem maður myndi halda að Eymundsson ætti til bækur eftir Jane Austen, Ernest Hemingway og William Shakespeare.
Greinilega ekki.
Ég fann bara Gilzenegger.

Bjartast punktur ferðarinnar var án efa 15 ára strákurinn sem var að lýsa einhverjum slagsmálum og kýldi "nýju og rándýru" (að hans eigin sögn) derhúfuna sína af höfðinu á sér fram af svölunum hjá Stjörnutorgi og ofan í innkaupakerru.

Gaman að því.

Frumraun

2007-02-07T00:30:00.000Z

Mér finnst þetta pínulítið fyndið...

Pepsi max-imum asnalegheit

2007-02-06T00:29:00.000Z

Ég hef verið að pæla í þessari nýju „Pefsí maks“ auglýsingu með Evu Longoriu...

Allt í lagi, gaurarnir tveir eru fastir úti í rassgati og hafa það skítt.
Ég skil það.
Eva Longoria stoppar fyrir þeim og þeir fíla það.
Ég skil það líka.
Næst verður bíllinn bensínlaus og gaurarnir verða úbervongóðir, því eins og allir vita er fátt meira turn-on fyrir konur en að sitja fastar úti í eyðimörk í blæjubíl með tveimur puttaferðalöngum.
Það er langsótt en ég fatta hugsunina.

Þegar hér er komið sögu fer minn skilningur dvínandi.

Af hverju finnst gaurunum það svona æðislegt þegar Eva Longoria segir: „Let's get you out of those wet clothes!“?
Af hverju eru þeir svona hrifnir af því að ÞEIR eigi að fara úr fötunum?
Af hverju þurfa þeir þá Evu Longoriu?

...é eggi fadda...

Skemmtilegur leikur

2007-02-01T21:27:00.000Z

Ég rakst á líka svona ansi skemmtilegan tónlistar-/internetleik á einhverri vefsíðu (man ekki alveg hvar).
Hann gengur svona fyrir sig:

1. Kveiktu á iTunes, Winamp eða hvað sem þú notar og stilltu á shuffle.

2. Hlustaðu á fimm lög í röð og taktu fyrsta orðið úr fyrsta lagaheitinu, annað orðið úr öðru lagaheitinu o.s.frv. (ef orðafjöldinn í lagaheitinu er ekki nægur, þá telur þú orðin í hring, þ.e.a.s. fjórða orðið í þriggja orða lagi er fyrsta orðið). Að sjálfsögðu þurfa orðin í laginu að vera til (þarf ekki endilega að vera á ensku, en það hentar betur fyrir næstu skref í leiknum).

3. Takið þessi fimm orð og farið inn á www.youtube.com. Þar skuluð þið leita að þessum orðum, helst öllum fimm í einu, þ.e.a.s innan gæsalappa. Það gæti tekið nokkrar tilraunir að fá e-r niðurstöður og ef þið fáið alls engar með orðunum innan gæsalappa þá skuluð þið sleppa þeim. Ef ekkert fæst ennþá, þá endurtakið þið skref 2.

4. Af þeim niðurstöðum sem þið fáið, þá veljið þið það myndband sem hefur það númer í röðinni og fjöldi stafa í nafninu ykkar segir til um.

5. Þar takið þið fyrsta staf þess sem upphlóð (Öpplódaði) myndbandinu og skrifið hann hjá ykkur

6. Endurtakið skref 6 og 7 fjórum sinnum í viðbót nema takið annan stafinn í nafni annars "myndbandsupphlaðara" o.s.frv. (líkt og í skrefi 2).

7. Því næst (róleg, þetta er að klárast) takið þið þessa fimm stafi og leitið að þeim í iTunes (eða hvað sem er) og hlustið á efsta lagið í niðurstöðunum.

8. Að lokum farið þið hingað og segið mér hve langt þið voruð komin þegar þið komust að því að ég er bara að "fokka" í ykkur.

Ríks manns frasi:

2007-01-31T17:38:00.000Z

„Er það bilað? Jæja, þá kaupi ég bara nýtt!“

Fyrir þá sem ekki vita, þá á þetta við um úrið mitt.

O, jæja

2007-01-30T23:05:00.000Z

Sjitt.

Djö...

2007-01-30T00:33:00.000Z

Ég var búinn að skrifa ágætis færslu um bíóafrek mín það sem af er árinu (7 myndir á 29 dögum, takk fyrir) en Blogger ákvað skyndilega í einhverju flippi að hoppa upp í rassinn á sér með færsluna mína og ekki ætla ég að ná í hana.
Þannig að þess í stað ætla ég að lýsa yfir hrifningu minni á súkkulaðikexi á hækuformi.

Súkkulaðikex,
frábært í alla staði.
Enn betra með mjólk.

Leirburður

2007-01-24T22:37:00.000Z

Mættum Túnismönnum fyrr í dag,
Allir búnir undir mikinn slag.
Ei var stundin löng,
þar til bolti í neti söng
Áfram Ísland! Strákar, nú er lag!